Συνδικάτο Οικοδόμων Θεσσαλονίκης

Κινητοποίηση για τη διεκδίκηση μέτρων προστασίας των ανέργων και των οικογενειών τους διοργανώνει το Συνδικάτο Οικοδόμων Θεσσαλονίκης, την Πέμπτη 12 Μάρτη στις 10.30 το πρωί, στον ΟΑΕΔ της Δωδεκανήσου. 

Καλεί ακόμα τους εργαζόμενους στις κατασκευές να πάρουν μαζικά μέρος και στην εκλογοαπολογιστική Συνέλευση του Συνδικάτου που θα γίνει την Κυριακή 22 Μάρτη στις 10 π.μ., στην αίθουσα του 1ου ορόφου του ΕΚΘ.

Ριζοσπάστης

Εκδήλωση μνήμης και αγώνα από την ΕΔΥΕΘ για το Νίκο Νικηφορίδη

http://e-oikodomos.blogspot.gr/

Πριν από 64 χρόνια, στις 5 του Μάρτη του 1951, το μισαλλόδοξο μετεμφυλιακό κράτος εκτέλεσε στη Θεσσαλονίκη, στο συνήθη τόπο εκτέλεσης των λαϊκών αγωνιστών πίσω από το Επταπύργιο, τον πρωτομάρτυρα του Ελληνικού Κινήματος Ειρήνης Νίκο Νικηφορίδη μαζί με άλλους 6 μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Ο Νίκος Νικηφορίδης ήταν ένα μόλις 23χρονών παλικάρι, που παρά το νεαρό της ηλικίας του, είχε προλάβει να πάρει μέρος στους εθνικοαπελευθερωτικούς και αντιφασιστικούς αγώνες του λαού μας μέσα από τις γραμμές της θρυλικής ΕΠΟΝ.

Για τη δράση του αυτή το αστικό κράτος τον έστειλε εξόριστο αρχικά στην Ικαρία και στη συνέχεια στο κολαστήριο της Μακρονήσου. Παρά τα φρικτά βασανιστήρια δε λύγησε, δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας και αποκήρυξης των ιδεών του. Μετά την απελευθέρωσή του από τη Μακρόνησο βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου συλλαμβάνεται ξανά και δικάζεται από στημένο στρατοδικείο. Η κατηγορία με την οποία στήνεται στο εκτελεστικό απόσπασμα είναι η συλλογή υπογραφών ενάντια στην εξάπλωση των ατομικών όπλων, μία καμπάνια του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης γνωστή ως «Έκκληση της Στοκχόλμης».

Η θυσία του Ν. Νικηφορίδη δε σταμάτησε να φωτίζει μέχρι και σήμερα τους φιλειρηνικούς αγώνες του λαού μας. Τους αγώνες για τον πυρηνικό αφοπλισμό, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τους πολέμους που προκαλεί, ενάντια στην εκμετάλλευση, για την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισότητα των ανθρώπων, για την ευημερία, τη φιλία και τη συνεργασία των λαών. Χιλιάδες και χιλιάδες λαϊκή αγωνιστές κυνηγήθηκαν και θυσιάστηκαν, προσφέροντας ακόμη και τη ζωή τους για τα ιδανικά αυτά.

Σήμερα στις συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης δυναμώνει η επιθετικότητα των μονοπωλίων! Η αναζήτηση νέων πηγών κερδοφορίας οξύνει τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, τον ανταγωνισμό για το μοίρασμα των αγορών, για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και των δρόμων μεταφοράς των υδρογονανθράκων. Οδηγεί σε νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους με θύματα τους λαούς.

Η ΕΔΥΕΘ καταδικάζει τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην Ουκρανία, στη Συρία, στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική! Καταδικάζουμε τη διαχρονική στάση των ελληνικών κυβερνήσεων, οι οποίες όχι μόνο υιοθετούν τα προσχήματα αυτών των επεμβάσεων, αλλά συμμετέχουν ενεργά στους πολεμικούς σχεδιασμούς. Καταδικάζουμε τις κυρίαρχες δυνάμεις της χώρας, που είτε από τη θέση της κυβέρνησης, είτε από τη θέση της αντιπολίτευσης θέλουν τη χώρα μας μαντρωμένη μέσα στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για να προωθήσουν καλύτερα τα συμφέροντα της αστικής τάξης της χώρας.

Η νέα συγκυβέρνηση - ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ - συνεχίζει πιστά την πολιτική των προκατόχων της. Πολιτική στενής πρόσδεσης στους ευρωατλαντικούς οργανισμούς - ΕΕ και ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό διαβεβαίωσε από την πρώτη στιγμή, σ’ όλους τους τόνους, για τη συνέχιση της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ, ενάντια στο μαρτυρικό λαό της Παλαιστίνης, ενάντια σε άλλους λαούς της περιοχής. Γι’ αυτό υπέγραψε φαρδιά-πλατιά τις νέες κυρώσεις κατά της Ρωσσίας και την ενίσχυση των στρατιωτικών δομών της νατοϊκής λυκοσυμμαχίας. Ούτε κουβέντα για επιστροφή των Ελλήνων ενστόλων, που βρίσκονται σε ιμπεριαλιστικές αποστολές, σε ξένους τόπους, ενάντια σε άλλους λαούς. Ούτε κουβέντα για το ξήλωμα των ξένων βάσεων και στρατηγείων από τη χώρα μας.

Καλούμε την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, τις γυναίκες και τη νεολαία της Θεσσαλονίκης να πυκνώσουν τις γραμμές του αντιιμπεριαλιστικού, αντιπολεμικού κινήματος ειρήνης, να εντείνουν τη δράση τους:
για να μη συρθεί η Ελλάδα στους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς,
για να κλείσει τώρα η βάση της Σούδας και το ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο, στο πρώην 3ο Σώμα  Στρατού στη Θεσσαλονίκη,
για να κλείσουν και να φύγουν από τη χώρα μας όλες οι βάσεις και τα στρατηγεία των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ,
για να επιστρέψουν τώρα όλοι οι Έλληνες ένστολοι που βρίσκονται εκτός συνόρων,
για να αποδεσμευτεί η χώρα μας από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς - ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Κόντρα στην επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού οι λαοί πρέπει να υψώσουν τη δική τους σημαία, που θα εναντιώνεται στη σύγχρονη σκλαβιά, θα δείχνει το δρόμο της κατάργησης της εκμετάλλευσης και του καταναγκασμού, για το νέο κόσμο της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δίκαιης ειρήνης.

Το Σάββατο, 7 του Μάρτη 2015, οργανώνουμε εκδήλωση μνήμης και αγώνα για να τιμήσουμε το Νίκο Νικηφορίδη και όλους τους ανώνυμους κι επώνυμους αγωνιστές, για να ανανεώσουμε τον όρκο για την συνέχιση του αγώνα τους.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί ώρα 11:30πμ στο Μνημείο του Νίκου Νικηφορίδη, στο Πάρκο Ειρήνης στις Συκιές,

επί της οδού Παπαναστασίου απέναντι από την εκκλησία των Αγ. Θεοδώρων (λεωφορείο 26).

  Θεσσαλονίκη                                                                                                                                            Το Γραφείο Τύπου

02/03/2015                                                                                                                                                             της ΕΔΥΕΘ

Κοινή ανακοίνωση για την 8 Μάρτη - Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας από ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ, ΟΓΕ - 902.gr

Κοινή ανακοίνωση για την 8 Μάρτη - Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας από ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ, ΟΓΕ - 902.gr

Στην έκδοση κοινής ανακοίνωσης για την 8 Μάρτη - Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας προχώρησαν το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ και η ΟΓΕ.

Στην κοινή τους ανακοίνωση επισημαίνουν:

«8 Μάρτη - Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Εργαζόμενες, άνεργες, αυτοαπασχολούμενες, αγρότισσες, μετανάστριες, νέες,

Ενώνουμε για άλλη μια φορά τη φωνή μας, γυναίκες και άντρες της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων με αφορμή τη Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας. Παίρνουμε τη σκυτάλη του αγώνα από τις ράφτρες και τις υφάντρες της Ν. Υόρκης, που στις 8 του Μάρτη του 1857, σήκωσαν ανάστημα απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης τους. Διεκδικούσαν λιγότερες ώρες στο εξαντλητικό ωράριο, ίσο μισθό για την ίση δουλειά με τους άντρες συντρόφους τους, καλύτερες συνθήκες εργασίας μέσα στις άθλιες φάμπρικες. Μας δείχνουν το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης για την απελευθέρωση και τη χειραφέτηση μας από τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

158 χρόνια μετά, μας ζητάνε να συμβιβαστούμε με "αξιοπρέπεια" στη μισή ζωή με τσακισμένα δικαιώματα. Να ξεχάσουμε τις κατακτήσεις, που μας πήραν πίσω τη περίοδο της κρίσης και στο όνομα του χρέους.

Να αποδεχτούμε την περικοπή του επιδόματος τοκετού για όσες γυναίκες γεννούν σε δημόσιο ή ιδιωτικό νοσοκομείο. Να ξεχάσουμε τη 5ετή διαφορά στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης αντρών και γυναικών, τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των γυναικών στα ΒΑΕ. Να διαγράψουμε από τη μνήμη μας τα επιδόματα ανεργίας και να συμβιβαστούμε με την ευέλικτη, ανασφάλιστη και κακοπληρωμένη δουλειά με "ημερομηνία λήξης".

Η νέα συγκυβέρνηση μας καλεί να επενδύσουμε τις ελπίδες μας στις διαπραγματεύσεις μέσα στα δεσμά της ΕΕ. Η συμφωνία της με τους "θεσμούς" ( ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ = πρώην τρόϊκα) φέρνει νέα λίστα "μεταρρυθμίσεων".

Μας ζητάνε να συνεχίσουμε να πληρώνουμε το "λογαριασμό" των αντιλαϊκών πολιτικών και των νέων μέτρων. Η πολιτική της ΕΕ βρίσκεται στον αντίποδα των λαϊκών συμφερόντων, γιατί υπερασπίζεται την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Δεν είναι το "κοινό σπίτι" των εργαζομένων, των λαϊκών οικογενειών, αλλά των μονοπωλίων. Οι δικές μας απώλειες σε δικαιώματα και κατακτήσεις έγιναν κέρδη για τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Σήμερα, μας ζητούν νέες θυσίες για την ανάκαμψη των κερδών τους.

Η δική μας αξιοπρέπεια είναι ο αγώνας για τη ζωή που μας αξίζει!

Σήμερα οι νέες τεχνολογίες και η επιστήμη έχουν απογειώσει την παραγωγικότητα της εργασίας και όλες οι γυναίκες μπορούν να έχουν μια σταθερή και μόνιμη δουλειά, μισθό που να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες μας, με εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις για ανάπτυξη δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών υγείας, παιδείας, πρόνοιας, με ελεύθερο χρόνο για τις γυναίκες και τις οικογένειες τους, που θα τον διαθέτουν στην κοινωνική δράση, σε πολιτιστικές ή αθλητικές δραστηριότητες για να αναπτύξουν τις ιδιαίτερες κλίσεις και ανάγκες τους.

Οι δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα μπορούν να εξασφαλίσουν ουσιαστική προστασία της μητρότητας και αναγνώριση του κοινωνικού της ρόλου.

Οι γυναίκες των λαϊκών οικογενειών σηκώνουμε ψηλά τη σημαία του οργανωμένου αγώνα και υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα μας.

Έχουμε τη δύναμη της Κοινωνικής Συμμαχίας ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΟΓΕ, ΜΑΣ και δίνουμε καθημερινά τη μάχη που θα μας φέρει πιο κοντά σ’ ένα μέλλον χωρίς εκμετάλλευση, για αποδέσμευση από την ΕΕ των μονοπωλίων. Αυτός είναι ο δικός μας αγωνιστικός δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων, κοινωνικών αναγκών.

Συνεχίζουμε για τη ζωή που μας αξίζει και μας στερούν ΕΕ, κυβερνήσεις, μονοπώλια.

Μαχητικά διεκδικούμε:

Αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν Σύστημα Υγείας και Πρόνοιας

Πλήρης, δωρεάν προληπτικός έλεγχος και διαγνωστικές εξετάσεις, φάρμακα για όλες τις γυναίκες, χωρίς περικοπές και εξαιρέσεις.

Κρατική χρηματοδότηση και ανάπτυξη υπηρεσιών και δομών για τη στήριξη της μάνας και του παιδιού, της οικογένειας, για την προσχολική αγωγή, τα Αμεα και τους ηλικιωμένους.

Μέτρα αναγνώρισης του κοινωνικού ρόλου της μητρότητας

Επαναχορήγηση του επιδόματος τοκετού σε όλες τις γυναίκες και των επιδομάτων σε Αμεα, χρονίως πάσχοντες, πολύτεκνες γυναίκες και μονογονεϊκές οικογένειες.

Άδεια μητρότητας για όλες τις εργαζόμενες και επίδομα μητρότητας για αυτοαπασχολούμενες, αγρότισσες

Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.

Πλήρη ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα

Επαναφορά της 5ετούς διαφοράς στο όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, στα 55 χρόνια για τις γυναίκες και στα 60 για τους άντρες.

Να καλυφθούν άμεσα όλες οι ανάγκες των Ταμείων από το κράτος και τη μεγαλοεργοδοσία

Ελεύθερο χρόνο για εμάς και τις οικογένειές μας

Η παραγωγικότητα της εργασίας έχει αυξηθεί και υπάρχει δυνατότητα να δουλεύουμε όλες και όλοι, με λιγότερο χρόνο εργασίας και αυξήσεις στους μισθούς

Να μην καταργηθεί η Κυριακή ως Αργία.

Να καταργηθούν οι νόμοι που προωθούν και ενισχύουν όλες τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις».