8 Μάρτη Παγκόσμια Ημέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας
Όλοι και Όλες στο συλλαλητήριο στα προπύλαια στις
6 μ.μ.
 Θεσσαλονίκη 6.30μ.μ στο άγαλμα Βενιζέλου στην Αριστοτέλους 

.

Εργαζόμενες, άνεργες, αυτοαπασχολούμενες, αγρότισσες, μετανάστριες, νέες,

Η 8η του Μάρτη δεν είναι μια τυπική επέτειος αφιερωμένη στις γυναίκες. Είναι η μέρα που σηματοδοτεί τους αγώνες των εργατριών, των γυναικών των λαϊκών στρωμάτων για την απελευθέρωση και τη χειραφέτησή τους από την εκμετάλλευση και την καταπίεσή τους από την καπιταλιστική εργοδοσία και τις κάθε είδους προκαταλήψεις σε βάρος τους. Είναι μέρα – δίδαγμα για τη δική μας και τις μελλοντικές γενιές, που μας δείχνει το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης όλων αυτών που μας ανήκουν και που μας στερούν. Ενάντια σε ένα σύστημα που μας θέλει μισο-εργαζόμενες, μισο-άνεργες ανάλογα κάθε φορά με τις ανάγκες των μονοπωλίων. Σε κάθε περίπτωση φθηνό εργατικό δυναμικό.

Σήμερα περισσότερο παρά ποτέ οι αγώνες του παρελθόντος πρέπει να γίνουν φωτεινά παραδείγματα για τους αγώνες του σήμερα και τους αγώνες του μέλλοντος. Να παραδειγματιστούμε και να εμπνευστούμε από τις εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας που το 1857 έδωσαν στη Νέα Υόρκη το δικό τους αγώνα για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, αξιοπρεπείς μισθούς, λιγότερες ώρες εργασίας. Να εμπνευστούμε και να παραδειγματιστούμε από τις χιλιάδες εργάτριες, αγρότισσες που έδωσαν το παρόν σε όλους τους αγώνες του εργατικού και λαϊκού κινήματος, σε όλες τις ιστορικές περιόδους της χώρας μας, θυσιάζοντας κάποιες ακόμη και τη ζωή τους.

Έτσι και σήμερα. Κανένας εφησυχασμός, καμία αναμονή. Να απαντήσουμε αποφασιστικά, μαχητικά, πρωτοπόρα στον ανειρήνευτο πόλεμο που μας έχουν κηρύξει η κυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ, τα κόμματα της πλουτοκρατίας για να ξεπεράσουν την κρίση τους οι καπιταλιστές όσο πιο ανώδυνα γίνεται, ισοπεδώνοντας κατακτήσεις και δικαιώματα. Δεν περισσεύει καμία στην πάλ

η για ένα μέλλον, όπου εμείς και τα παιδιά μας θα απαλλαγούμε από τα βάσανα της ανεργίας και της ανασφάλειας, της φτώχειας, της σήψης και της διαφθοράς, για ένα μέλλον που θα παρέχει μόρφωση, δουλειά και ευημερία για εμάς και τα παιδιά μας, για ένα μέλλον όπου κουμάντο στον τόπο μας θα κάνουν οι εργάτες κι οι εργάτριες μαζί με τη φτωχή αγροτιά και τους μικρούς ελεύθερους επαγγελματίες. Προοπτική που θα έρθει ως αποτέλεσμα σκληρών αγώνων.

Γυναίκες, σπάμε τις αλυσίδες του φόβου.

Οργανωμένη πάλη ενάντια στα μονοπώλια για τη ριζική ανατροπή τους.

Δεν υποτασσόμαστε στα εκβιαστικά διλήμματα, δε συμβιβαζόμαστε με τη φτώχεια στην οποία μας καταδικάζουν, δε σκύβουμε το κεφάλι απέναντι στην τρομοκρατία και την καταστολή που έχουν εξαπολύσει εργοδοσία και συγκυβέρνηση. Δεν θα ανεχτούμε να μας φιμώσουν με τα ΜΑΤ και τα χημικά, με την απειλή της απόλυσης και της ανεργίας.

Έχουμε χρέος απέναντι σε μας και στα παιδιά μας. Έχουμε το χρέος να παλέψουμε για ένα μέλλον που θα τους εξασφαλίζει αξιοπρεπή ζωή. Δεν έχουμε το δικαίωμα να τους αφήσουμε κληρονομιά τους μισθούς των 200 και 300 ευρώ, τη σύνταξη στα βαθιά γεράματα, την ανεργία και ανασφάλεια, την εργασιακή περιπλάνηση, την αβάσταχτη φοροληστεία και την αμορφωσιά, προκειμένου τα μονοπώλια να κερδοφορούν.

Καλούμαστε στις σημερινές συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης να πάρουμε μια μεγάλη απόφαση, απαντώντας στα διλήμματα. Θα κλειστούμε στα σπίτια μας και στο καβούκι μας ανακυκλώνοντας την απογοήτευση και τη μοιρολατρία ή θα πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας; Θα συμβιβαστούμε με μια ζωή – σκλαβιά χωρίς δικαιώματα, με ένταση της εκμετάλλευσης και της ανισοτιμίας των γυναικών, όπου μας οδήγησαν οι πολιτικοί υπηρέτες των μονοπωλίων ή θα παλέψουμε για σύγχρονες κατακτήσεις και μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο για μας και τις οικογένειές μας;

Είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε τα πράγματα, αρκεί να πιστέψουμε στη δύναμή μας. Μπορούμε να νικήσουμε, αρκεί να σηκώσουμε το ανάστημά μας απέναντι στα μονοπώλια και τις ενώσεις τους, την ΕΕ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, το ΔΝΤ, να πούμε έξω από τις λυκοσυμμαχίες, με μονομερή διαγραφή του χρέους, να πάρει τα εργαλεία της οικονομίας και της εξουσίας στα χέρια του ο λαός.

Χρειάζεται να ξεμπερδέψουμε από αυτούς που σήμερα μας αφήνουν χωρίς δουλειά, χωρίς ρεύμα, χωρίς θέρμανση, χωρίς ψωμί στο τραπέζι, χωρίς γιατρούς και φάρμακα, χωρίς σχολειά για τα παιδιά μας, χωρίς προοπτική για τις νέες και τους νέους των λαϊκών οικογενειών. Να ξεμπερδέψουμε από τους κεφαλαιοκράτες.

Δεν είμαστε μόνες μας. Έχουμε την Κοινωνική Συμμαχία, τις δυνάμεις αντίστασης, αντεπίθεσης και ταξικής σύγκρουσης που εντάσσονται στο ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ, το ΜΑΣ και δίνουν καθημερινά τη μάχη κόντρα στις πολιτικές που μας εξαθλιώνουν και τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που στηρίζουν αυτές τις πολιτικές. Έχουμε τις Λαϊκές Επιτροπές στις γειτονιές, έκφραση της Κοινωνικής Συμμαχίας. Εκεί χρειάζεται να συναντηθούμε και να παλέψουμε ώστε να δυναμώσει κάτω στις γειτονιές η συμμαχία του λαού με τη συμμετοχή και τη δράση μας στα εργατικά Σωματεία μας, στους Συλλόγους Γυναικών της ΟΓΕ, στους αγροτικούς συλλόγους της ΠΑΣΥ, στις επιτροπές αγώνα των αυτοαπασχολούμενων της ΠΑΣΕΒΕ και των σπουδαστών του ΜΑΣ.

Σημαία μας πρέπει να γίνει η ικανοποίηση των αναγκών μας, των δικών μας και των οικογενειών μας. Το καπιταλιστικό σύστημα έχει αποδείξει περίτρανα ότι ούτε μπορεί, ούτε και θέλει να τις ικανοποιήσει. Να βάλουμε πλώρη για μια άλλη εξουσία και οικονομία, για μια άλλη κοινωνία, όπου το δικαίωμα στη ζωή και τη δουλειά θα είναι αδιαπραγμάτευτο.

Διεκδικούμε άμεσα:

*Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. 7ωρο – 5θήμερο – 35ωρο, όχι στην κατάργηση της Κυριακής αργίας.

*Καμία κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Υπογραφή της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που να ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες μας.

*Σύνταξη στα 60 για τους άντρες, στα 55 για τις γυναίκες και στα 55 και 50 αντίστοιχα για τα ΒΑΕ. Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι.

*Να καταργηθούν τα χαράτσια και η φοροληστεία.

*Ουσιαστική προστασία των ανέργων με επέκταση του χρόνου απονομής του επιδόματος ανεργίας και αύξησή του. Να δίνεται επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

*Πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους τους άνεργους και ανασφάλιστους και τις οικογένειές τους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

*Ουσιαστική προστασία της μητρότητας για τις μισθωτές, αυτοαπασχολούμενες και αγρότισσες κατά τη διάρκεια της κύηση και της γαλουχίας.

*Κρατικούς δωρεάν βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού. Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία.

Πηγή : http://www.oge.gr/

ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ Παλιό φαινόμενο με καινούργια ρούχα

,                                            ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

                                      Παλιό φαινόμενο με καινούργια ρούχα

Η βία, σαν κοινωνικό φαινόμενο, έχει ρίζες παλιές. Ο σπόρος της ρίζωσε μαζί με τις ταξικές εκμεταλλευτικές κοινωνίες. Έχει πολλές μορφές και δεν είναι μόνο φυλετική.

Σήμερα οι γυναίκες της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων ζουν τη βία ακόμα πιο έντονα και σε όλες της τις πτυχές, εν ονόματι της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης.

• Βία είναι η τραγική πρωτιά των γυναικών στην ανεργία, στην ανασφάλιστη δουλειά, στις ευέλικτες μορφές εργασίας…

·         Βία είναι το κλείσιμο των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, η εξαφάνιση των Δομών Πρόνοιας που εξαναγκάζει τις γυναίκες να επωμιστούν και το ρόλο της άμισθης, ανειδίκευτης νοσοκόμας για να περιθάλψουν όπως-όπως τους γέροντες, τους άρρωστους, τα ανάπηρα παιδιά της οικογένειάς τους…

·         Βία είναι οι απαιτήσεις του εργοδότη που εξωθεί τις γυναίκες σε άρνηση της μητρότητας, επιβάλλοντάς τους να ακυρώσουν «οικειοθελώς» τη γυναικεία τους υπόσταση με δηλώσεις ότι δεν θα κάνουν παιδιά (ακόμα και ότι θα υποβληθούν σε στείρωση!!!), προκειμένου να προσληφθούν…

·         Βία είναι ο διαρκής εξευτελισμός τους από τα ΜΜΕ που υποβιβάζει τις γυναίκες στο επίπεδο των εμπορευμάτων, εξυπηρετώντας –εξόφθαλμα και συγκαλυμμένα– το εμπόριο της σάρκας (που είναι από τα πιο προσοδοφόρα)…

·         Βία είναι το ατέρμονο μαρτύριο των γυναικών να βρίσκουν κλειστές τις πόρτες των παιδικών σταθμών, να βλέπουν τα παιδιά τους να υποσιτίζονται και να λιποθυμούν στα σχολειά από την πείνα, να αγωνιούν και να απελπίζονται στις ουρές του ΟΑΕΔ, μάταια προσμένοντας μια οποιαδήποτε δουλειά…

·         Βία είναι  ο καθημερινός και βίαιος θάνατος των ονείρων τους…

Σε καθημερινή βάση, αυτή τη βία ζουν οι γυναίκες από τούτη την όχθη. Η αιτία της έχει όνομα: είναι τα μονοπώλια, είναι το βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα.

Εξάλλου, δεν ζουν όλες οι γυναίκες την ίδια ζωή. Στην απέναντι όχθη, για τις γυναίκες της αστικής τάξης, τις πλούσιες γυναίκες και θυγατέρες των εκμεταλλευτών, «η ζωή είναι ωραία»…

Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στα πλαίσια και της πολιτικής της ΕΕ διατηρούσαν και διατηρούν σταθερά στο προσκήνιο το ζήτημα της φυλετικής βίας, προκειμένου να καλλιεργούν στη συνείδηση των γυναικών την άποψη πως η ανισοτιμία έχει φυλετικά αίτια και όχι ταξικά. Πως η διαχωριστική γραμμή βρίσκεται ανάμεσα στα δύο φύλα και όχι ανάμεσα στα μονοπώλια και το λαό.

Η φυλετική βία είναι δεμένη με την ταξική. Το γεγονός ότι ψήγματα της φυλετικής βίας και καταπίεσης μπορούν να υπάρξουν και στην αντίπερα όχθη δεν αλλάζει την ουσία του πράγματος.

Οι γυναίκες της εργατικής τάξης, οι αυτοαπασχολούμενες, οι αγρότισσες και οι κόρες τους δεν πρέπει να ξεγελαστούν. Είναι επικίνδυνες για αυτές οι συγχύσεις και οι αυταπάτες γιατί κανένας νόμος, όσο «ευεργετικός» ή «χρήσιμος» και αν μοιάζει, δεν πρόκειται να εξαλείψει το φαινόμενο της βίας το οποίο στην καθημερινή ζωή τους θα ενταθεί. Αυτές είναι, άλλωστε, οι γυναίκες που βιώνουν τη φρίκη των ιμπεριαλιστικών πολέμων όπου η κόλασή τους γίνεται πιο εφιαλτική με τους συνεχείς βιασμούς και με το θάνατο των παιδιών τους.

Η βία και οι βιασμοί θα εξαλειφθούν μόνο όταν αλλάξει η κοινωνία και σταματήσουν οι άνθρωποι να εκμεταλλεύονται ανθρώπους.

Σε μια κοινωνία όπου στο κέντρο της θα είναι ο άνθρωπος και οι ανάγκες του, όπου οι γυναίκες θα απολαμβάνουν την πλήρη κάλυψη των ιδιαίτερων αναγκών τους, τη φροντίδα και την προστασία της μητρότητας.

Σε αυτή την κοινωνία οι γυναίκες θα απολαμβάνουν τον πλούτο που παράγουν μαζί με τους άντρες τους και τα παιδιά τους, χωρίς να υφίστανται τη διπλή –ταξική και φυλετική– καταπίεση που βιώνουν σήμερα.

            Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) παλεύει σταθερά με τους Συλλόγους και τις Ομάδες της για την ισοτιμία και τα δικαιώματα της γυναίκας από το 1976. Για τις γυναίκες της ΟΓΕ οι υποσχέσεις που κατά κόρον έχουν δοθεί σαν ασπιρίνες για να γιατρέψουν έναν καρκίνο δεν είναι αρκετές ούτε μας ξεγελούν. Χρειάζεται να αντιμετωπιστεί ριζικά η αιτία της αρρώστιας.

            Ένας Σύλλογος ή μια Ομάδα της ΟΓΕ είναι κοντά σου (ίσως κοντύτερα από ό,τι νομίζεις) και πολλές γυναίκες όπως εσύ (ίσως περισσότερες από όσες ελπίζεις) θα βρεθούν δίπλα σου. Πάλεψε μαζί μας για κάθε μικρό ή μεγάλο πρόβλημα που καθημερινά αντιμετωπίζεις και γίνε μέρος ενός κοινού αγώνα για την οριστική εξάλειψη της αιτίας του.  

Ο.Γ.Ε : Επικίνδυνες οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης με το επίδομα τοκετού

                     E-Mail: ogegr@otenet.gr  /  Site: www.oge.gr


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Επικίνδυνες οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης με το επίδομα τοκετού

Τη χαριστική βολή στο επίδομα τοκετού έδωσε ο νέος κανονισμός του ΕΟΠΥΥ που τέθηκε σε εφαρμογή τον περασμένο Δεκέμβρη. Πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα από τον προηγούμενο κανονισμό, που περιόριζε το επίδομα στις γυναίκες που γεννούσαν σε ιδιωτικά, μη συμβεβλημένα με τον οργανισμό μαιευτήρια και το στερούσε από όλες τις υπόλοιπες. Εδώ και τρεις μήνες ο κανονισμός ορίζει πως το επίδομα των 900 ευρώ δικαιούνται μόνο οι γυναίκες που γεννούν στο σπίτι! Να σταματήσει ο κύριος Σαλμάς να λέει ψέματα στις γυναίκες ότι η περικοπή του επιδόματος τοκετού δήθεν έγινε γιατί τώρα ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει τα έξοδα τοκετού. Η αλήθεια είναι ότι πριν τον ΕΟΠΥΥ  τα ασφαλιστικά ταμεία χορηγούσαν επίδομα τοκετού που υπερκάλυπτε το κόστος του τοκετού στο δημόσιο. Για παράδειγμα, στο δημόσιο μαιευτήριο πλήρωναν για τις 4 μέρες – τις επιπλέον πλήρωνε το ταμείο – 308 ευρώ και το επίδομα τοκετού που χορηγούσε το ΙΚΑ και ο ΟΠΑΔ ήταν 1006 ευρώ.
Ας γνωρίζουν οι γυναίκες της λαϊκής οικογένειας ότι εκεί οδηγεί τις ίδιες και τα παιδιά τους η «εξοικονόμηση πόρων» την οποία με περηφάνια παρουσίασαν προχθές η κυβέρνηση και το υπουργείο Υγείας: Σε ακόμα μεγαλύτερες περικοπές στις παροχές υγείας, στις εξετάσεις, τους γιατρούς και τα φάρμακα που έχουν ανάγκη. Ανάμεσα σε άλλα, περικοπές στις φυσικοθεραπείες, στη μεταφορά των νεφροπαθών, στην αγορά γυαλιών οράσεως και κολάρων για τον αυχένα. Όσον αφορά τα επιδόματα τοκετού, το υπουργείο Υγείας εκτιμά πως από τον περιορισμό τους θα εξασφαλίσει 15 εκ. ευρώ το 2013.
Η ΟΓΕ καλεί τις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων, τα ζευγάρια που αποθαρρύνονται να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια, τις νέες γυναίκες και τις οικογένειές τους που πασχίζουν – πολλές φορές μάταια – να καλύψουν το κόστος του προγεννητικού ελέγχου, της εγκυμοσύνης και του τοκετού, να καταδικάσουν τις μεθοδεύσεις και το άσχημο παιχνίδι που παίζει στις πλάτες τους η κυβέρνηση με το επίδομα τοκετού. Τον Οκτώβριο του 2011, το επίδομα αξιοποιήθηκε για να ενισχυθούν με αυτό τα ιδιωτικά μαιευτήρια, αφού οι δικαιούχοι περιορίστηκαν στις γυναίκες που γεννούσαν σε αυτά και το ποσό του επιδόματος κατέληγε στα ταμεία τους. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί το επίδομα των 900 ευρώ για να πριμοδοτήσει τον τοκετό στο σπίτι, αφού μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις το χορηγεί. Εκβιάζει τις γυναίκες, που με δεδομένη τη δεινή οικονομική τους θέση βλέπουν στο ποσό του επιδόματος μια μικρή έστω ανάσα, να μην απευθύνονται στα δημόσια μαιευτήρια για τον τοκετό προκειμένου να δικαιούνται την είσπραξή του. Αδιαφορεί για τους κινδύνους που συνεπάγεται για τη μητέρα και το παιδί ο τοκετός στο σπίτι, στις συνθήκες όπου δεν υπάρχει ασθενοφόρο σε ετοιμότητα, σύνδεση με το νοσοκομείο και το γιατρό για να αντιμετωπιστούν πιθανές επιπλοκές, λιγότερο ή περισσότερο σοβαρές. Τη στιγμή που τα δημόσια νοσοκομεία ασφυκτιούν από τις ελλείψεις, τα κενά και την υποχρηματοδότηση, το επίδομα τοκετού χρησιμοποιείται σαν «δόλωμα» για να παγιδεύσει τις γυναίκες να γεννήσουν έξω από αυτά.
Η ΟΓΕ με τους Συλλόγους και τις Ομάδες της διεκδικεί επίδομα τοκετού για όλες τις γυναίκες, εργαζόμενες στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, αυτοαπασχολούμενες, αγρότισσες, άνεργες ή ανασφάλιστες, ύψους 1.000 ευρώ για ένα παιδί, 2.000 και 3.000 ευρώ για δίδυμη και τρίδυμη κύηση, με δαπάνη από τον κρατικό προϋπολογισμό. Στις σημερινές συνθήκες της άγριας επίθεσης στη ζωή των εργαζομένων, το επίδομα τοκετού πρέπει να αποτελεί μία ελάχιστη ενίσχυση για να αντιμετωπιστεί ένα μέρος των εξόδων που συνεπάγεται η πρόσθεση ενός νέου μέλους στη λαϊκή, στη μονογονεϊκή, στην πολύτεκνη οικογένεια. Η μετατροπή του επιδόματος τοκετού σε μέσο πίεσης προς τις φτωχές γυναίκες και τα νέα ζευγάρια που υποφέρουν από την ανεργία και την φτώχεια να γεννήσουν σήμερα το παιδί τους στις συνθήκες που γεννούσαν πριν δεκαετίες οι γιαγιάδες τους και να υποστούν τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται, για να «ανταμειφθούν» με λίγες εκατοντάδες ευρώ πρέπει να πάρει απάντηση: Η λαϊκή οικογένεια και οι γυναίκες που ανήκουν σε αυτή μπορούν να ικανοποιήσουν τις σύγχρονες ανάγκες τους αν βγάλουν από τη μέση τα μονοπώλια και τα κόμματα που τα υπηρετούν.

Αθήνα, 1/3/2013
Το Γραφείο Τύπου
Της ΟΓΕ