Ηποίησή του «μύριζε από την αρχή μπαρούτι» Πρεμιέρα στις 10/7 της βαρναλικής «Αληθινής απολογίας του Σωκράτη»

http://www.rizospastis.gr/

Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται το Δεκέμβρη από το θάνατο του μεγάλου μας ποιητή και διανοητή Κώστα Βάρναλη και ο Σταμάτης Κραουνάκης επέλεξε να ανεβάσει την «Αληθινή Απολογία του Σωκράτη», ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας πεζογραφίας (1931), για την οποία ο Παλαμάς τού έγραψε: «Με τα γραμμένα σου μου φαίνεται πως δύο κλίκες ζεσταίνεις, εκείνους που θέλουνε να σε αφορίσουν, κ' εκείνους που ζητάνε να σε φιλήσουν. Είναι και μια τρίτη, που αισθάνεται και τα δύο διαβάζοντάς σε, όσο κι αν τέτοιο αίσθημα μπερδεύει». Το θαυμάσιο αυτό έργο της απολογίας του βαρναλικού Σωκράτη εκδόθηκε σαν ένα είδος διαμαρτυρίας ενάντια, όπως έλεγε ο ίδιος, «στην τοτεσινή δημοκρατία του ιδιώνυμου, του Καλπακίου και των διαφόρων στρατιωτικών κινημάτων».
Η «Αληθινή Απολογία του Σωκράτη» θα παιχθεί από τις 10 έως τις 19 Ιούλη (εκτός Κυριακής 13/7) στις 21.00 στο Θέατρο του Ιδρύματος «Μιχάλης Κακογιάννης».
Ο Βάρναλης, πνεύμα ανήσυχο, με μεγάλη οξυδέρκεια, μεγάλος στοχαστής με λεπτότατη ποιητική ευαισθησία στα μηνύματα των καιρών, έδινε σαν άνθρωπος γενναίος κι ανιδιοτελής πάντα το «παρών». Η απολογία του Σωκράτη, που μας κληροδότησε η Αρχαιότητα, είναι κατά τον Βάρναλη κατασκευασμένη από τον Πλάτωνα και τον Ξενοφώντα, για να στηρίξουν το κατεστημένο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Η σάτιρα του Βάρναλη αντιστρέφει τα γεγονότα και το κατηγορητήριο με μαεστρία θαυμαστή, δείχνοντας το βάθος της αρχαιογνωσίας του.
«Ο καθένας από εμάς κρύβει ένα Σωκράτη που θα αποφασίσει να κάνει έναν πόλεμο και θα ριχτεί, ανεπιστρεπτί, στη μάχη», σημειώνει ο Σταμάτης Κραουνάκης. «Η δημοτική γλώσσα και η αρχαιογνωσία του μεγάλου Ελληνα Ποιητή χορεύουν αντάμα στο σατιρικό αυτό έργο. Το έργο αυτό αποτελεί καίριο κορμό της επαναστατικής τέχνης. Ο ήρωας δηλώνει: "Γλεντάω και 'φραίνομαι να σας δαγκώνω", αναφερόμενος στους καταπιεστές της ανθρώπινης ύπαρξης».
Το σίγουρο είναι ότι η ποίηση του Βάρναλη, όπως έγραψε και ο Μενέλαος Λουντέμης, «δεν μύριζε ποτέ γάλα. Μύριζε από την αρχή μπαρούτι. Κατέβηκε δηλαδή στο στίβο χωρίς πάρα πολλά "γυμνάσματα" και δοκιμές και περιπλανήσεις στους "λειμώνες των ασφοδελών". Μ' άλλα λόγια, χωρίς αυτές τις πεισιθάνατες κραυγές που έβγαζαν όλοι οι λυρικοί του καιρού του. Οχι. Η ποίηση του Βάρναλη ήταν από την αρχή αρσενική, λάσια, μια βολίδα που 'πεσε μες στα στεκούμενα νερά του μελίπηχτου λυρισμού».
Ο Σταμάτης Κραουνάκης ερμηνεύει τον βαρναλικό Σωκράτη. Οι καλλιτέχνες της «Σπείρας» μοιράζονται μαζί του τα λόγια του Βάρναλη. Αλλοτε ως μαθητές, άλλοτε ως κλέφτες, άλλοτε ως μελλούμενες γενιές, κατήγοροι, λαός, Σωκράτηδες. Τραγουδούν μοναδικά τα λυρικά και επικά στάσιμα, μελοποιημένα από τον Αρη Βλάχο. Σκηνοθεσία: Ενκε Φεζολλάρι. Πρωτότυπη μουσική σύνθεση, πιάνο: Αρης Βλάχος. Σύμβουλος δραματουργίας: Ναταλί Μινιώτη. Επιμέλεια σκηνικού χώρου και κοστουμιών: Ενκε Φεζολλάρι, Σταμάτης Κραουνάκης. «Σπείρα Σπείρα»: Μαθητές - Κατήγοροι: Αθηνά Αφαλίδου, Χρήστος Γεροντίδης, Αναστασία Εδεν, Τζέρομ Καλούτα, Σάκης Καραθανάσης, Χρήστος Μουστάκας, Κώστας Μπουγιώτης, Ελευθερία Σικινιώτη, Γιώργος Στιβανάκης.

Διαλεγμένες ταινίες στην Πετρούπολη

«Το απαγορευμένο ποδήλατο»

Η Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης, για 25η χρονιά, συνεχίζει να συμμετέχει δυναμικά στα πολιτιστικά δρώμενα του δήμου. Διαλεγμένες με μεράκι, οι πιο αξιόλογες ταινίες της χρονιάς θα μας ταξιδέψουν, θα μας ψυχαγωγήσουν, αλλά και θα μας προβληματίσουν.
Το πρόγραμμα ανοίγει σήμερα Παρασκευή, 30 Μάη, με βραβευμένες ταινίες από το τελευταίο Φεστιβάλ Δράμας, 2013. Οι εξαιρετικές δημιουργίες του φεστιβάλ, παρατηρώντας τα κοινωνικά φαινόμενα της εποχής, προσπαθούν να περάσουν το δικό τους μήνυμα ζωής. Είσοδος ελεύθερη.
Την Κυριακή θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ «Φασισμός ΑΕ» που διερευνά τις ρίζες του φασισμού και τις διασυνδέσεις του με τον καπιταλισμό και τα οικονομικά συμφέροντα στην εποχή της κατοχής, της δικτατορίας αλλά και του μνημονίου. Είσοδος ελεύθερη.
Δευτέρα 2/6 και Τρίτη 3/6, 21.00 και 23.00, «To Απαγορευμένο Ποδήλατο», 2012. Σαουδαραβική ταινία σε σκηνοθεσία Χαϊφαά Αλ - Μανσούρ με τους: Γουάαντ Μοχάμεντ, Ρεέμ Αμπντουλάχ, Σουλτάν Αλ Ασάφ. Η δεκάχρονη Wadjda λαχταρά ένα ποδήλατο, κάτι που στην αυστηρή και απόλυτα ανδροκρατούμενη κοινωνία της Σαουδικής Αραβίας θεωρείται ανήθικο για τις γυναίκες. Πρόκειται για την πρώτη ταινία γυρισμένη εξ ολοκλήρου στη Σαουδική Αραβία, και μάλιστα από γυναίκα σκηνοθέτη. Συγκινητικό, λιτό και βαθιά ανθρώπινο.
Το Δημοτικό Ωδείο Πετρούπολης θα συντροφέψει μελωδικά και φέτος στις 6, 13 και 20 Ιούνη, μισή ώρα πριν από την προβολή των ταινιών, ενώ θα εορταστεί η Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής, στις 21 Ιούνη παρέα με τη Φιλαρμονική του Δήμου.
Στις 23 και 24 Ιούλη, με αφορμή την επέτειο επανάστασης στην Κούβα, θα υπάρχει αφιέρωμα στους «Αγώνες των λαών» με την προβολή του ελληνικού ντοκιμαντέρ «Παλικάρι - Ο Λούης Τίκας και η Σφαγή του Λάντλοου» και της ταινίας «Cuban Story» σε συνεργασία με τον Ελληνοκουβανικό Σύνδεσμο.
Τα ΚΑΠΗ θα είναι επίτιμοι προσκεκλημένοι την 1η Ιούλη με την ταινία «Μικρά Αγγλία» που λόγω μεγάλης απήχησης θα προβληθεί 4 ημέρες στο τέλος Ιούνη. Αλλά και οι μικροί φίλοι θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τις καλύτερες φετινές ταινίες κινουμένων σχεδίων.
Οι τιμές εισιτηρίου έχουν ως εξής: Κανονικό 5 ευρώ, Μαθητικό, φοιτητικό, άνεργοι: 4 ευρώ. Οι προβολές γίνονται στις 21.00 και στις 23.00 (ανάλογα και με τη διάρκεια της ταινίας), ενώ από αρχές Σεπτέμβρη μεταφέρονται στις 20.30 και στις 22.30. Οι ταινίες κινουμένων σχεδίων θα προβάλλονται μεταγλωττισμένες, εκτός από τις περιπτώσεις που παίζονται και δεύτερη προβολή (στις 23.00) οπότε θα είναι με υπότιτλους. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να τηλεφωνείτε στον Κινηματογράφο (210.5012.391) ή να επικοινωνείτε με τη Λέσχη (cinelesxidp@gmail.com). Διεύθυνση Κιν/φου: Πετρουπόλεως 168.
http://www.rizospastis.gr/

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ «Στο σύννεφο» ή «στο λουρί» των μονοπωλίων;

Πριν από μερικά χρόνια η φράση «στο σύννεφο» («in the cloud») σήμαινε κάτι πιο συγκεκριμένο, ιδίως όταν αναφερόταν στην αποθήκευση δεδομένων μέσω του διαδικτύου σε συστήματα που διέθεταν τρίτοι. Σήμερα, έχει γίνει όρος του μάρκετινγκ, συνώνυμος της φράσης «στο ίντερνετ». «Τα αρχεία σας αποθηκεύονται με ασφάλεια στο σύννεφο!», «Μπορείτε να στείλετε βιντεομηνύματα μέσω του σύννεφου!» «Μπορείτε να παραγγείλετε βιβλία από το σύννεφο!».
Διαδικτυακές υπηρεσίες όπως αυτές έχουν γίνει στοιχεία εκ των ων ουκ άνευ για τα «οικοσυστήματα» της «Apple», της «Google», της «Microsoft». Εχετε iPhone (λέμε τώρα...); Τότε έχετε ένα ισχυρό κίνητρο να αποκτήσετε προσωπικό υπολογιστή και τάμπλετ της ίδιας εταιρείας, γιατί το iCloud της «Apple» θα εξασφαλίσει ότι το προσωπικό σας ημερολόγιο, το βιβλίο διευθύνσεων, τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η λίστα με τις δουλειές που πρέπει να κάνετε, οι σημειώσεις σας και οι κωδικοί ασφαλείας θα συγχρονίζονται με «μαγικό» τρόπο μεταξύ όλων των συσκευών της εταιρείας, που διαθέτετε.
Εχετε τηλέφωνο Android; Τότε θα θέλετε να χρησιμοποιείτε το πρόγραμμα πλοήγησης στο διαδίκτυο της «Google», τις ταμπλέτες και τα λάπτοπ με λειτουργικό της ίδιας εταιρείας. Και η «Microsoft» διαθέτει αυτόματο συγχρονισμό ανάμεσα στους προσωπικούς υπολογιστές με Windows, τα τηλέφωνα με το ίδιο λειτουργικό και το διαδίκτυο.
Προκλητικό δόλωμα
Αν δαγκώσετε το δόλωμα και «παντρευτείτε» ένα από αυτά τα μονοπώλια θα διευκολυνθείτε καθώς οι προσωπικές σας πληροφορίες θα αντιγράφονται «δωρεάν» από τη μια συσκευή στην άλλη και από τη μια διαδικτυακή υπηρεσία της ίδιας εταιρείας στην άλλη. Κι αν πάλι θελήσετε να βγείτε από αυτό το «λούκι» και να κρατήσετε τα δεδομένα μόνο στη δική σας συσκευή ή τον προσωπικό σας υπολογιστή, τότε μπορείτε να το κάνετε. Τουλάχιστον μπορούσατε μέχρι πριν από λίγο καιρό. Γιατί σταδιακά και σιωπηλά τα μονοπώλια του χώρου της πληροφορικής αφαιρούν τη δυνατότητα να κρατήσετε τα προσωπικά σας δεδομένα μόνο για τον εαυτό σας.
Ηδη οι κάτοχοι σύγχρονων τηλεφώνων ή ταμπλετών της «Apple» δεν μπορούν να συγχρονίσουν το ημερολόγιο και το βιβλίο διευθύνσεων με εκείνο του υπολογιστή τους, μέσω καλωδίου. Αρχίζοντας από τις φετινές εκδόσεις των υπολογιστών Mac, ο συγχρονισμός μπορεί να γίνει μόνο ασύρματα και μόνο μέσω ενός λογαριασμού iCloud. Μόνο δηλαδή εφόσον καταχωρηθούν στους κεντρικούς υπολογιστές της «Apple» (στις ΗΠΑ) όλες οι πληροφορίες που θέλετε να συγχρονίσετε.
Κάτι ανάλογο γίνεται και με τη «Microsoft». Στα Windows 8 και 8.1, μπορείτε να συνδεθείτε στον υπολογιστή σας είτε μέσω τοπικού λογαριασμού (όνομα χρήστη και κωδικός που αποθηκεύονται στον προσωπικό υπολογιστή), είτε μέσω λογαριασμού της «Microsoft» (που διατίθεται «στο σύννεφο», όπως συμβαίνει και με το iCloud). Ενας λογαριασμός της «Microsoft» συγχρονίζει αυτόματα τις προσωπικές σας ρυθμίσεις, τα διαπιστευτήρια για διάφορους διαδικτυακούς λογαριασμούς, τις αγαπημένες τοποθεσίες που επισκέπτεστε κ.τ.λ. με τον υπολογιστή Windows 8 που χρησιμοποιείτε. Ομως, η «Microsoft» κάνει ό,τι μπορεί για να αποτρέψει τη χρήση του τοπικού λογαριασμού. «Δεν συνιστάται», γράφει για τον τοπικό λογαριασμό η οθόνη επιλογής του τρόπου σύνδεσης στον υπολογιστή. Επιπλέον, πολλές δυνατότητες δεν είναι διαθέσιμες ή είναι μεν, αλλά με άβολο τρόπο, αν δεν χρησιμοποιηθεί ένας λογαριασμός Microsoft.
Οι διαδικτυακοί λογαριασμοί είναι εύχρηστοι, αλλά δεν είναι και τέλειοι. Παλιότερα μοντέλα συσκευών δεν μπορούν να συνδεθούν σ' αυτούς και φυσικά όταν η συσκευή για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορεί να συνδεθεί στο διαδίκτυο δεν πραγματοποιείται κανένας συγχρονισμός. Αν και υποτίθεται ότι ένα επιπλέον όφελος είναι η εξασφάλιση (backup) των δεδομένων, δεν είναι σπάνιο μεγάλα συστήματα, όπως του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου Gmail και διαδικτυακές υπηρεσίες εταιρειών του μεγέθους της «Amazon», να βγαίνουν εκτός λειτουργίας για ώρες. Τότε δεν υπάρχει τρόπος να ανακτηθούν τα δεδομένα που έχουν αποθηκευτεί «στο σύννεφο». Εννοείται ότι ο συγχρονισμός επιβαρύνει τις συνδέσεις των φορητών συσκευών με μεγάλη κυκλοφορία δεδομένων, με το ανάλογο κόστος, που πληρώνει ο κάτοχος των συσκευών και καρπώνεται το μονοπώλιο παροχέας των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών.
«Τι έχω να φοβηθώ;»
Ομως, το σημαντικότερο απ' όλα είναι ότι παύει κανείς να έχει την κυριότητα των προσωπικών του δεδομένων. Τα κάνει διαθέσιμα στην «Apple», στην «Google», στη «Microsoft», στην Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) των ΗΠΑ. `Η σε κάποιον χάκερ. Αρκεί ακόμα και ένας μη ειδικός να μαντέψει τον κωδικό του λογαριασμού σας Hotmail και να τον αλλάξει, με αποτέλεσμα να κλειδωθείτε έξω από τον προσωπικό σας υπολογιστή!
Τα μονοπώλια της πληροφορικής σιωπηλά και μεθοδικά ωθούν τους ανθρώπους να τους εμπιστευτούν την προσωπική τους ζωή. Να ξέρουν για μας πράγματα που μπορεί να μην τα ξέρει ούτε κάποιο μέλος της οικογένειάς μας, ούτε κάποιος από τους φίλους μας (από τους πραγματικούς, αυτούς που δεν φοράνε την «κουκούλα» της διαδικτυακής ανωνυμίας). Να μας πουλάνε και να μας αγοράζουν με τις πληροφορίες αυτές. Να τις δίνουν στους διώκτες αγωνιστών όταν κινδυνεύει η εξουσία του κεφαλαίου, ή για να μην κινδυνέψει.
Στην πραγματικότητα η φράση «στο σύννεφο» δεν είναι ο καλύτερος όρος για την περιγραφή των υπηρεσιών που προσφέρουν οι εταιρείες αυτές. Αυτό που θέλουν πραγματικά είναι να μας έχουν «στο λουρί» τους, για να μας άγουν και να μας φέρουν. Σε λίγο καιρό ίσως δεν θα υπάρχουν ηλεκτρονικές συσκευές που δεν θα έχουν GPS, για να καταγράφεται ο τόπος και ο χρόνος χρήσης, που δεν θα είναι δυνατή η μετακίνηση - ενδεχομένως ούτε η δημιουργία τοπικών αντιγράφων ασφαλείας - των δεδομένων, παρά μόνο μέσω των κεντρικών υπολογιστών των μονοπωλίων. Τουλάχιστον μην τους διευκολύνουμε να μας τραβάνε από «το λουρί», τάχα για λόγους δικής μας «εξυπηρέτησης». Μπορούμε να ζήσουμε (και στο διαδίκτυο) χωρίς αυτή την «εξυπηρέτηση».

Επιμέλεια:

Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ

Πηγή: «Scientific American»

Πηγή:

Σπουδαίο εύρημα στην Αμφίπολη

Πολλά και σημαντικά ευρήματα απέδωσαν οι ανασκαφικές εργασίες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στη Μακεδονία κατά το 2013, όπως επιβεβαίωσαν οι επιστημονικές ανακοινώσεις των επικεφαλής καθηγητών - ανασκαφέων στο σχετικό ετήσιο Συνέδριο που οργάνωσε το ΑΠΘ.
Ιδιαιτέρως εντυπωσιακό εύρημα είναι ο μήκους 497 μέτρων και ύψους 3 μέτρων χτιστός ταφικός περίβολος στη θέση Καστά, στην αρχαία Αμφίπολη, γεγονός που ενίσχυσε την άποψη των αρχαιολόγων ότι πρόκειται για τον τάφο της Ρωξάνης, γυναίκας του Μ. Αλεξάνδρου και του γιου του Αλέξανδρου Δ'. Η υπεύθυνη της ανασκαφής, Κατερίνα Περιστέρη, επισήμανε ότι το σωζόμενο πάνω σε μεγάλο μαρμάρινο βάθρο γλυπτό του Λέοντος της Αμφίπολης υποδεικνύει την ύπαρξη στην περιοχή σημαντικών αρχαιοτήτων.
Μέχρι τώρα, έχουν ανασκαφεί 457 μέτρα του ταφικού περιβόλου, που χρονολογείται μετά το θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, στο τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ. αιώνα, εποχή που στην Αμφίπολη συνέβησαν σοβαρά ιστορικά γεγονότα, συνδεδεμένα με σημαντικούς στρατιωτικούς του Μ. Αλεξάνδρου - διεκδικητές της εξουσίας. Λ.χ., το 311 π.Χ., ο Κάσσανδρος εξορίζει και θανατώνει τη νόμιμη σύζυγο του Αλεξάνδρου, Ρωξάνη, και το γιο του στρατηλάτη, Αλέξανδρο Δ'. Η κατασκευή του ταφικού περιβόλου έγινε μεταξύ του 320 - 300 π.Χ. πιθανά από τον αρχιτέκτονα Δεινοκράτη, με θασίτικο μάρμαρο. Για την τοποθέτηση των μαρμάρινων δόμων χρησιμοποιήθηκαν γερανοί από ξύλο, σίδηρο και μολύβι, όπως καταδεικνύουν ίχνη τους που αποκάλυψε η ανασκαφή.
Οπως εκτιμούν οι ερευνητές, το μέγεθος του περιβόλου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στο εσωτερικό του υπάρχουν σημαντικοί τάφοι και ότι ο περίβολος ήταν τα «θεμέλια» του τύμβου, στην κορυφή του οποίου ήταν τοποθετημένος ο Λέων της Αμφίπολης.
Οι ανασκαφές στη θέση Καστά θα συνεχιστούν την καλοκαιρινή περίοδο, με επιχορήγηση του ΥΠΠΟ ύψους 100.000 ευρώ.
Να σημειώσουμε ότι κατά την περσινή ανασκαφική περίοδο, με τη συνδρομή ιατρικών και φυσικοχημικών εξετάσεων, λήψη ψηφιακών φωτογραφιών με αξονικούς τομογράφους, ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης και φθορισμομετρία ακτίνων Χ, επανεξετάστηκαν τα 350 οστά και θραύσματα δύο σκελετών, τυλιγμένα με χρυσοπόρφυρο ύφασμα, που βρέθηκαν στο βασιλικό τάφο ΙΙ της Μεγάλης Τούμπας στη Βεργίνα (χρονολογείται στα 336 π.Χ.), ώστε να συναχθούν και ανθρωπολογικά πορίσματα.
Ο ένας σκελετός ήταν άνδρα ηλικίας 41-49 ετών, με χρόνιες παθήσεις. Ο σκελετός αυτός, ίσως, να είναι του Φιλίππου Β'. Ο άλλος σκελετός, γυναικείος, ηλικίας 30-34 ετών, δεν μπορεί να αποδοθεί ούτε στις Κλεοπάτρα και Μήδα (συζύγους του Φιλίππου Β'), ούτε στη σύζυγο του Φιλίππου Γ' του Αρριδαίου. Ετσι ενισχύεται η άποψη ότι ίσως πρόκειται για άγνωστη Σκύθισσα ή για την Αυδάτα, γυναίκα του Φιλίππου Β' από την Ιλλυρία.
Πηγή:

Σημαντικές ανακαλύψεις στη Βασιλική Νεκρόπολη των Αιγών στη Βεργίνα (ΦΩΤΟ) - 902.gr

Σημαντικές ανακαλύψεις στη Βασιλική Νεκρόπολη των Αιγών στη Βεργίνα (ΦΩΤΟ) - 902.gr

Πέντε νέους βασιλικούς τάφους ανακάλυψαν οι αρχαιολόγοι που μετέχουν στις ανασκαφές-εργασίες για την ανάπλαση-ανάδειξη της Βασιλικής Νεκρόπολης των Αιγών στη Βεργίνα. Οι αρχαιολόγοι ερευνούν τη συστάδα των Τημενιδών που βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνία του νεκροταφείου των τύμβων και σημαδεύει την πορεία του αρχαίου δρόμου ο οποίος οδηγούσε από τη βορειοδυτική πύλη της πόλης -όπου η ταφική συστάδα των βασιλισσών- προς την περιοχή που θάφτηκε ο Φίλιππος Β΄ και ο Αλέξανδρος Δ΄, ο γιος του Μεγαλέξανδρου και της Ρωξάνης, για την ταύτιση του τάφου του οποίου κανείς ως τώρα δεν έχει διατυπώσει κάποια αντίρρηση.

Επιβεβαιώνεται ότι πρόκειται για τη νεκρόπολη των Τημενιδών

Οι αρχαιολόγοι, ανάμεσα στο 1993 και ’96 ερεύνησαν μια ομάδα 9 τάφων του 6ου και του 5ου προχριστιανικού αιώνα. Μολονότι όλοι οι τάφοι ήταν συλημένοι και βάναυσα διαταραγμένοι, η παρουσία καταλοίπων εντυπωσιακών ταφικών πυρών με πλούσια αφιερώματα (αγγεία, όπλα κλπ.), που ανακαλούν τις περιγραφές των ομηρικών επών, αλλά και το μέγεθος και η μορφή των ίδιων των μνημείων και η ποικιλία των κτερισμάτων που ξέφυγαν τη διαρπαγή, τους έκανε να συνδέσουν την ομάδα με τους Τημενίδες, την οικογένεια των Μακεδόνων βασιλέων. Αυτή ήταν μια υπόθεση που ίσως τότε φάνηκε τολμηρή, ωστόσο τα ευρήματα του 2012-13 την επιβεβαιώνουν με άκρως εντυπωσιακό τρόπο: Συνολικά βρέθηκαν ως τώρα είκοσι τάφοι που χρονολογούνται από τα αρχαϊκά (α΄ μισό του 6ου αι. π.Χ.) μέχρι τα πρώιμα ελληνιστικά χρόνια ( τέλος 4ου - αρχές 3ου αι. π.Χ.).


Οι πέντε παλιότεροι είναι ευρύχωροι λάκκοι που γύρω στα 540 π.Χ. δίνουν τη θέση τους σε κτιστούς κιβωτιόσχημους (βρέθηκαν δέκα) που συνεχίζονται στον 5ο αι. μεγαλώνοντας ολοένα, ώσπου να γίνουν ευρύχωρες υπόγειες αίθουσες 35-40 τετραγωνικών μέτρων.

Στον Αλέξανδρο Α' (496-454 π.Χ.) ανήκει πιθανότατα ένας τάφος

Ιδιαίτερα μνημειακοί όσο και απροσδόκητοι είναι οι δύο μεγάλοι υπόστηλοι τάφοι του 5ου αι. που βρέθηκαν το 2012 και θυμίζουν παρόμοια ταφικά κτίρια από την περιοχή του Τάραντα (στην Κάτω Ιταλία) και σίγουρα άσκησαν επιρροή στη γειτονική Θεσσαλία, όπου εμφανίζονται συνοπτικές απομιμήσεις τους στο εσωτερικό των λίθινων σαρκοφάγων. Ο πιο περίτεχνος από αυτούς που βρίσκεται δίπλα στα κατάλοιπα του υπέργειου «ηρώου» και χρονολογείται γύρω στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. θα μπορούσε ίσως να συσχετισθεί με τον Αλέξανδρο Α΄(496-454 π.Χ.), τον ολυμπιονίκη Μακεδόνα βασιλιά που έδωσε στους Αθηναίους την ξυλεία για την κατασκευή του στόλου της Σαλαμίνας…

Πολύ κοντά σε αυτόν και στο «ηρώο» βρίσκεται ένας από τους πιο σημαντικούς τάφους της ομάδας που μαζί με δυο ακόμη κιβωτιόσχημους και δυο μακεδονικούς ανασκάφηκε φέτος. Μια μεγάλη υπόγεια αίθουσα με λευκούς τοίχους διακοσμημένους με μια ζωγραφιστή γιρλάντα με βλαστάρια, λουλούδια και φύλλα κισσού -το παλιότερο και για αυτό ιδιαίτερα σημαντικό δείγμα τοιχογραφίας που ξέρουμε από τη Μακεδονία- είχε ένα κτιστό λίθινο θρανίο που περιτρέχει τους τοίχους και ξύλινη κλίνη διακοσμημένη με ελεφαντόδοντο και κεχριμπάρια από την οποία σώθηκαν αρκετά ίχνη.

Κοντά στη λύση το μυστήριο με τους «δίδυμους» τάφους

Την ομάδα συμπληρώνουν τρεις μεγάλοι μακεδονικοί τάφοι (ο ένας είχε βρεθεί το 1987, οι άλλοι βρέθηκαν τώρα) με μνημειακές μαρμάρινες πόρτες και προσόψεις που θυμίζουν ναούς.

Μολονότι βάναυσα λεηλατημένα και λιθολογημένα τα μνημεία αυτά προσθέτουν καινούρια στοιχεία στην ιστορία της ταφικής αρχιτεκτονικής, αλλά ενδεχομένως και στην προσωπογραφία της βασιλικής οικογένειας…

Δίπλα στον παλιό (ανασκαφή 1987) ιωνικό τάφο βρέθηκε φέτος ένας νέος μακεδονικός τάφος με δωρικές κολόνες, η πρόσοψη του οποίου παρουσιάζει αντιστοιχίες με εκείνη του τάφου του Αλέξανδρου Δ΄, γιου του Μεγαλέξανδρου και της Ρωξάνης.

Χτισμένοι και οι δύο την ίδια εποχή (προς το τέλος του 4ου αι. π.Χ.), δίπλα - δίπλα και με τον ίδιο προσανατολισμό, ο ιωνικός και ο νέος δωρικός τάφος δίνουν την εικόνα ενός δίδυμου με ιδιαίτερη συνάφεια. Ο Διόδωρος αναφέρει ότι ο Κάσσανδρος μετέφερε και έθαψε στις Αιγές τα οστά του Φίλιππου Γ΄ Αρριδαίου και της συζύγου του Αδέας -Ευρυδίκης καθώς και της μητέρας της τελευταίας, της Κύνας, που ήταν κόρη του Φιλίππου Β΄.

Κοντά στους άλλους δυο, αλλά με διαφορετικό προσανατολισμό από αυτούς, ο τρίτος μακεδονικός τάφος ήταν ακόμη μεγαλύτερος από τους προηγούμενους. Δυστυχώς σχεδόν ολόκληρο το κυρίως κτίριο έχει καταστραφεί από τη λιθολόγηση, αλλά οι λιθόκτιστες παρειές του «δρόμου» του και η μοναδική μνημειώδης λίθινη κλίμακα που καλύπτει όλο το πλάτος του, οδηγώντας στο λιθόστρωτο πλάτωμα της εισόδου, αποκαθιστούν κάτι από τη χαμένη μεγαλοπρέπεια του μνημείου που δεν αποκλείεται να φιλοξένησε τον ίδιο τον Κάσσανδρο ή έναν από τους γιους του, που, όντας παιδιά της Θεσσαλονίκης, ανήκαν και αυτοί στην ένδοξη δυναστεία των Τημενιδών.

Αφιέρωμα στον Σοβιετικό σκηνοθέτη Μαρκ Ντονσκόι

Βδομάδα με φεστιβάλ, αφιερώματα και μόνο τρεις πρεμιέρες, εκ των οποίων η μία συγκλονιστικής δυναμικής κι εμβέλειας.
Αναφερόμαστε βέβαια στην κινεζική ταινία «ΑΙΣΘΗΣΗ ΑΜΑΡΤΙΑΣ» (2013) του Ζία Ζανγκ Κε, την ουσιαστικότερη - προσωπική γνώμη - ταινία με θέμα τη σημερινή Κίνα.
Πρεμιέρα απόψε και για τη φροντισμένη, μετρημένη και με άψογη ατμόσφαιρα εποχής, βρετανική παραγωγή «ΑΟΡΑΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ» (2013). Είναι η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του ηθοποιού Ραλφ Φάινς και βασίζεται στη, γραμμένη από την Κλερ Τόμαλιν, βιογραφία της «αόρατης γυναίκας» Ελεν «Νέλι» Τέρναν και εστιάζει στην «παράνομη» σχέση του χαρισματικού και δυστυχισμένου στο γάμο του, 45άρη στα τέλη του 1800, Τσαρλς Ντίκενς με μια γυναίκα μικρότερή του κατά 27 χρόνια. Τον Ντίκενς στην ταινία - που είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλά ερωτική ιστορία - υποδύεται ο Ραλφ Φάινς, ενώ την «αόρατη» 18χρονη η Φελίσιτι Τζόουνς. Το φιλμ κατορθώνει να ξεπεράσει το πλαίσιο της εποχής του και μετατρέπεται σε σύγχρονο σχόλιο πάνω στον έρωτα, τις προκαταλήψεις, τα όρια και την εμμονή...
Απόψε εγκαινιάζεται στην Αθήνα το 1ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ ταινιών Τρόμου (13 - 19 Μάρτη) στην αίθουσα Odeon ΟΠΕΡΑ 1. Το «Horrorant Film Festival "FRIGHT NIGHTS"» θα μεταφερθεί αυτούσιο στη Θεσσαλονίκη (20 - 26 Μάρτη) στο σινεμά ΦΑΡΓΚΑΝΗ.
Απόψε επίσης, εγκαινιάζεται στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος το 9ο Διεθνές Φεστιβάλ Animation της Αθήνας (Athens ANIMFEST) που θα διαρκέσει μία βδομάδα (13 - 19/3/2014) και φιλοδοξεί να προσφέρει στους λάτρεις της τέχνης του animation ένα πανόραμα ταινιών από 52 χώρες, από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα...
Τέλος, αφιέρωμα στο σπουδαίο Σοβιετικό σκηνοθέτη - πρώην μποξέρ, ποιητή, πεζογράφο, ζωγράφο - Μαρκ Ντονσκόι πραγματοποιεί η New Star στις 13 - 19 Μάρτη, προβάλλοντας 6 κλασικές του ταινίες στον κινηματογράφο «Αλεξάνδρα» (Καλλιθέα). Πρόκειται για «ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ» (1944), το «ΠΩΣ ΔΕΝΟΤΑΝΕ Τ' ΑΤΣΑΛΙ» (1942), το «ΝΑΝΤΙΑ ΚΡΟΥΠΣΚΑΓΙΑ» (1974), το «Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ» (1967), το «Η ΠΙΣΤΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ» (1968) και το «προγραμματικό» και φιλειρηνικό, γεμάτο φρεσκάδα και χιούμορ «ΓΕΙΑ ΣΑΣ, ΠΑΙΔΙΑ» (1962). Αυτή η τελευταία γυρίστηκε την εποχή που ο ψυχρός πόλεμος ήταν η κυρίαρχη πραγματικότητα και τέτοιους είδους ταινίες ίσως κατόρθωναν να καταφέρουν ραγίσματα στον πάγο που χώριζε τα δυο στρατόπεδα. Το φιλμ του Ντονσκόι αφηγείται την απλή ιστορία μιας ομάδας παιδιών απ' όλες τις γωνιές του κόσμου που συναντιούνται σε μια διεθνή κατασκήνωση στο θέρετρο της Κριμαίας και, κουβαλώντας τις ταξικές και εθνικές προκαταλήψεις των γονιών τους, σκαρώνουν αρχικά τη μια αταξία πίσω από την άλλη. Ομως το γεγονός που κάνει τα παιδιά να ομονοήσουν είναι η τραγική επιθανάτια αγωνία της Γιαπωνέζας φίλης τους, Ινέκο, που κουβαλάει στα κύτταρά της τη ραδιενεργό φρίκη της Χιροσίμα. Και τα παιδιά, παρελαύνοντας συντετριμμένα έξω από το παράθυρο της μικρής που αργοπεθαίνει, κάνουν έκκληση στους μεγάλους να σταματήσουν τους άδικους πολέμους...

Πηγή:

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ-Διημερίδα για ΜΜΕ και φασισμό

Διημερίδα με θέμα: «Ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης και των δημοσιογράφων για την έξαρση του νεοναζισμού, του φασισμού και του ρατσισμού στην Ελλάδα και σε διεθνές επίπεδο» διοργανώνει το Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΑ την Παρασκευή, 14 και το Σάββατο, 15 Μάρτη στις 10.30 π.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20). Στη συζήτηση θα πάρουν μέρος οι δημοσιογραφικές ενώσεις της χώρας, τα πανεπιστημιακά τμήματα των μέσων ενημέρωσης, δημοσιογράφοι, κοινωνικές οργανώσεις, ενώ και τις δύο μέρες θα παρουσιάζεται σχετική έκθεση γελοιογραφιών από Ελληνες και ξένους σκιτσογράφους.

Επιτέλους Μεσαίωνας

1. Από τον Σαμαρά δεν μπορούμε να περιμένουμε παρά νέα τεχνάσματα. Το μόνο που μπορεί να κάνει στη ζωή του είναι να ανταλλάσσει χειραψίες και μισόλογα. Ψάχνοντας για συνενόχους με επιρροή, αρκείται στη συναναστροφή μαζί τους αν και οι μορφές τους είναι ήδη απολιθωμένες. Αποφασισμένος να μη συναντά τακτικά τον εαυτό του, παρά μόνο τυχαία, προσπαθεί να διεξέλθει τις ολοένα ασφυκτικές περιόδους, πιστεύοντας - ο κωμικός - ότι θα διασωθεί στη γενική καταστροφή.

2. Η πολιτική αθλιότητα και ο δεσποτισμός δε μας σκεπάζουν απλώς, αλλά εισβάλλουν αιφνίδια στην καθημερινότητάς μας. Η τυραννία των μνημονιακών και λοιπών παρατρεχάμενων διαταράσσεται από αιφνίδιες και δραματικές κινήσεις απελπισμένων πολιτών που βλέπουν να διαλύεται το κέντρο τους.

3. Το κλειστό φοβικό κύκλωμα της κυβέρνησης, παρότι εμφανίζεται να κρύβει τα ιερά μυστήρια που θα μας σώσουν, όταν φτάνει η τρόικα το απόρρητο πάει κατά διαόλου. Οι κοινές πρακτικές με τους Ευρωπαίους αποκτούν συνοχή και αποτελεσματικότητα σε βάρος μας. Επινοούν νέες μεθόδους, γιατί θεωρούν ότι είμαστε άχρηστοι και ανίκανοι και ότι υπερβάλλουμε γι' αυτό το «ασήμαντο πράγμα» που είναι η ζωή μας. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, κάθε δυναμική παρουσία μας γίνεται κόκκινο πανί για την κυβέρνηση και για τους αγανακτισμένους υπουργούς με την αδύνατη μνήμη που στην αρχή μεταμορφώνει, παραποιεί και, τέλος, διαστρέφει τα γεγονότα. Φοβούμενοι για την αποπομπή τους αλλά ακόμα και για την ίδια την παρουσία τους, που προσφέρεται για ευτράπελα σχόλια, καταντούν να είναι ανταγωνιστικοί μεταξύ τους και κακόπιστοι.

4. Η τρέλα των μνημονιακών συχνά έχει θρησκευτικό χαρακτήρα, γι' αυτό προσπαθούν τώρα, στα τελευταία τους, να μας ενοχοποιήσουν. Συμπεριφέρονται με προσβλητική συγκατάβαση, σπρώχνοντας την κατάστασή μας στα άκρα. Φυσικά δεν ολοκληρώνουν ούτε μια πρόταση και μας δίνουν το πλεονέκτημα για μια σειρά χτυπήματα (πάντοτε για παιδαγωγικούς λόγους) που μόνο το ΠΑΜΕ γνωρίζει να δίνει.

5. Ο Βενιζέλος κυκλοφορεί μ' ένα νέο «ελευθέρας» ανάμεσά μας, έχοντας εξαντλήσει όλες τις τεχνικές του. Συμπεριφέρεται σαν φεουδάρχης που τον περιτριγυρίζουν φαντάσματα και το μόνο που σκέφτεται είναι πώς θα «την κάνει».

6. Το κίνημα πρέπει να σκέφτεται με ανοιχτούς ορίζοντες πριν από κάθε πολιτική αναμέτρηση. Συχνά σκέφτομαι τη φάλαγγα του Πύρρου, η οποία παγιδεύτηκε στους στενούς δρόμους του Αργους στη διάρκεια της μάχης το 272 π.Χ. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο σχηματισμός πιέστηκε τόσο πολύ, ώστε οι άνδρες δεν μπορούσαν να σηκώσουν ξανά τα οριζοντιωμένα τους δόρατα. Κι έτσι οι πιο πολλοί πέθαναν από τα κατά λάθος χτυπήματα που επέφεραν ο ένας στον άλλον.

7. Η επίγνωση της δύσκολης θέσης μας δε σημαίνει ότι δε θα επιδείξουμε για άλλη μια φορά την αφέλειά μας. Οσο πλησιάζουν οι εκλογές δεν είναι λίγοι αυτοί που θα μοιράσουν πολιτικά συγχωροχάρτια πριμοδοτώντας τις γνωστές οικογένειες. Οι εκλογές κρίνονται από την ανασφάλειά μας, την αμφίβολη γνησιότητα των δηλώσεων και την ευπιστία μας. Ετσι βρισκόμαστε μέσα στην κάλπη με μια νέα καταδίκη αυτή τη φορά: από το χέρι μας. Η συμπόνια και η αλληλεγγύη δεν έχουν απαντήσεις γι' αυτή την κατάσταση.

Του

Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Πηγή

   

«Η μεγάλη διαδήλωση του ενός» στο θέατρο «ΑΡΓΩ»

Μετά τους επιτυχημένους κύκλους παραστάσεων (Δεκ. 2012 - Γεν. 2013, Φεβ. 2013 - Απρ. 2013), «Η μεγάλη διαδήλωση του ενός» του Δημήτρη Λέντζου ξαναπαρουσιάζεται, στο θέατρο «Αργώ Studio» (Ελευσινίων 15, στάση μετρό Μεταξουργείο, τηλ. 210.5201.684-5), σε σκηνοθεσία Τάκη Σπηλιόπουλου, κάθε Κυριακή (ώρα 20.30) έως το τέλος της σεζόν.
«Η μεγάλη διαδήλωση του ενός» - όπως σημειώνουν οι συντελεστές της παράστασης - «είναι η διαδήλωση του καθενός για την τελική επικράτηση των ονείρων, με τη μεγάλη πλάνη και σιγουριά ότι αυτός ο κόσμος θα αλλάξει. Ο αγώνας αυτός έχει τις ρίζες του στη σκληρή γη της μνήμης και τη νοσταλγία του μέλλοντος. Απέναντι πάντα παραμονεύει η εξουσία, πάνοπλη και κραταιά, αλλά ταυτόχρονα τόσο γυμνή και ασταθής μπροστά στη δύναμη και την "πραγματικότητα" της φαντασίας. Οι ημερομηνίες της μεγάλης εκκίνησης είναι ανοιχτές».
Μουσική: Μιχάλης Τερζής. Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης. Φωτισμός: Χριστίνα Καμμά. Ερμηνεία: Τάκης Σπηλιόπουλος. Σε συνεργασία με τη θεατρική ομάδα του ΤΕΙ Αθήνας «Το τρίτο κουδούνι». Γενική είσοδος: 10 ευρώ. Ανεργοι, φοιτητές, συνταξιούχοι: 5 ευρώ. Διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά (χωρίς διάλειμμα).

http://www.rizospastis.gr/

"Η Ανάκριση" του Πέτερ Βάις

"Η Ανάκριση"

του Πέτερ Βάις

Θέατρο - Ντοκουμέντο

Ένα έργο - κραυγή για τις ιδέες και τις πράξεις του ναζισμού

Κανείς δεν μπορεί σήμερα να ισχυριστεί ότι δεν ξέρει.

Ή ότι δεν θυμάται.

στο Θέατρο Εγνατία

Πρεμιέρα: Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου για λίγες μόνο παραστάσεις
Τιμές εισιτηρίων:   13€,για ΟΓΕ και ΠΑΜΕ 
                                     19€, κανονικό
                                     15€, Κάθε Πέμπτη

Ο Κώστας Καζάκος επικεφαλής ενός εξαιρετικού Ιΐμελούς θιάσου, παρουσιάζει το εμβληματικό, επίκαιρο έρνο "Η Ανάκριση" του Γερμανού συγγραφέα Πέτερ Βάις, σε απόδοση και σκηνοθεσία Σταύρου Σ. Τσακίρη.
Το έρνο "Η Ανάκριση" (ϋΐθ Ει•ηιϊττΙυη§, 1965), ορατόριο σε 11 ωδές, είναι ένα συγκλονιστικό, αποκαλυπτικό και δριμύ κατηγορητήριο κατά του ναζισμού, που βασίστηκε στα πρακτικά της δίκης βασικών στελεχών του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης και εξόντωσης του Άουσβιτς. Ένα αποκαλυπτικό έργο - ντοκουμέντο που μιλά για το σήμερα με τα αδιάσειστα στοιχεία του χθες. Ένα πολύ κοντινό μας χθες, το οποίο αναφέρεται στις σκοτεινότερες σελίδες της ιστορίας ενώ ταυτόχρονα καταδεικνύει πόσο σημερινοί μπορεί να είναι οι κίνδυνοι και πόσο απαραίτητη είναι η εγρήγορση και η καταγγελία παρόμοιων και πανομοιότυπων φασιστικών-ρατσιστικών - ναζιστικών φαινομένων σήμερα.
Όπως σημειώνει ο Κώστας Καζάκος: «Η «Ανάκριση» του Πέτερ Βάις μπορεί να είναι μια πυξίδα που σα μας βοηθήσει να ξαναβρούμε το δρόμο μας. Θα μας οργώσει τη μνήμη και μέσα από τα ιστορικά ντοκουμέντα, μέσα από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που συνέβησαν στα τρομερά χρόνια των ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης,  δα μας
αναγκάσει να ξαναθυμηθούμε, κάτω αϊτό ποια διαδικασία ο άνθρωπος μπορεί να χάσει την ανθρώπινη υπόσταση του και να μεταβληθεί σ' ένα άβουλο και θλιβερό κτήνος.»
Για την παράσταση επισημαίνει ο σκηνοθέτης Σταύρος Σ. Τσακίρης «Έχει ως στόχο να περάσει, χωρίς φίλτρα, την αλήθεια στο σημερινό θεατή και να του δημιουργήσει την εγρήγορση που ζητούν οι καιροί. Η παράσταση σέβεται τη λογική του αφηγηματικού θεάτρου και τη δομή του θεάτρου - ντοκουμέντο. Είναι μία πολιτική παράσταση και ειδικά σήμερα θέλω να πιστεύω ότι είναι ένα θέατρο που δεν παράγει αισθητική αλλά δημιουργεί ηθική».
Ο Γερμανός συγγραφέας Πέτερ Βάις, διακεκριμένη προσωπικότητα του σύγχρονου θεάτρου, παρουσίασε το έργο "Η Ανάκριση", αφού παρακολούθησε τη δίκη της Φρανκφούρτης για το Αουσβιτς που είχε την επίσημη ονομασία «Ποινική διαδικασία εναντίον του Μούλκα και άλλων» (20 Δεκεμβρίου 1963 έως τις 20 Αυγούστου 1965). Ήταν η πρώτη μεγάλη δίκη που διεξήχθη από τη γερμανική δικαιοσύνη εναντίον των ναζιστών εγκληματιών στην οποία κατέθεσαν 359 μάρτυρες, εκ των οποίων 248 επιζήσαντες του στρατοπέδου. Η δίκη γνώρισε τεράστια δημοσιότητα και ήδη πριν την απαγγελία των δικαστικών αποφάσεων στις 19 και 20 Αυγούστου 1965, ο Βάις με βάση τα ντοκουμέντα της δίκης έδωσε μορφή σε ένα θεατρικό κείμενο, που μας οδηγεί να ακολουθήσουμε ολόκληρη τη μαρτυρική πορεία, προς το Αουσβιτς. Να φτάσουμε με τα τρένα στην αποβάθρα, να μπούμε στο στρατόπεδο από την πύλη που είχε την επιγραφή "Η Εργασία Απελευθερώνει", να είμαστε παρόντες στα βασανιστήρια και στις εκτελέσεις στο "Μαύρο Τοίχο" και να φτάσουμε μπροστά στους φούρνους των κρεματορίων, όπου αποτεφρώθηκαν, μόνο στο συγκρότημα στρατοπέδων του Αουσβιτς, περίπου 1.500.000 άνθρωποι, απ' όλες τις κατεχόμενες χώρες της Ευρώπης. Ένα μέγα πλήθος Εβραίων -ανάμεσα τους και 55 έως 60.000 Έλληνες Εβραίοι -, ένα πλήθος διανοούμενων, ένας τεράστιος αριθμός αιχμάλωτων πολέμου, αντιστασιακοί, τσιγγάνοι και άλλες ομάδες πολιτών που "νόθευαν" το αίμα της Άριας φυλής.
Το έργο παίχτηκε, το 1965, ταυτόχρονα σε 15 θεατρικές σκηνές στην Ανατολική και τη Δυτική Γερμανία και στο Λονδίνο (σκην. Πήτερ Μπρουκ). Ο Πέτερ Βάις κερδίζει το Βραβείο Λέσινγκ.
Στο έργο του ο Πέτερ Βάις αφήνει ανοικτό το τέλος ώστε αυτό να αποκτά μία γενικότερη και διαχρονική δυναμική και να προσαρμόζεται σε πολλές και διαφορετικές καταστάσεις αναδεικνύοντας κυρίως το θέμα της ατομικής και κοινωνικής ενοχής και ευθύνης.
Στη διάρκεια των χρόνων "Η Ανάκριση", αποδεικνύεται διαχρονικά επίκαιρη και έχει παρασταθεί με πολλούς διαφορετικούς και πειραματικούς τρόπους σε όλο τον κόσμο.
Πέτερ Βάις Η Ανάκριση

Απόδοση, Δραματουργική επεξεργασία    Σταύρος Σ. Τσακίρης
Σκηνοθεσία, Μουσική Επιμέλεια:              Σταύρος Σ. Τσακίρης
Δραματολόγος:                                                  Δήμητρα Πετροπούλου
Σκηνικά/Κοστούμια:                                          Θάλεια Ιστικοπούλου
Παραγωγή:                                                   Θέατρο «Τζένη Καρέζη» 2013 - 2014

 Παίζουν:

Κώστας Καζάκος, Εύα Κοταμανίδου, Κωνσταντίνος Καζάκος, Ντίνος Καρΰδης, Δημήτρης Καλαντζής, Τζένη Κάλλια, Χάρης Χαραλάμπους, Σπύρος Τσεκούρας, Γιάννης Γούνας, Μαρία Τζάνη, Εύθυμης Ξυπολιτάς
Στο θίασο προστίθεται μία απρόσμενη 12η παρουσία επί σκηνής...

Παραστάσεις:
Πρεμιέρα: Τετάρτη 19.2.2014 στις 20:00
Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή στις 21:00
Σάββατο, Κυριακή στις 18:00 & στις 21:00 (δύο παραστάσεις)

Διάρκεια παράστασης:   125' (με διάλειμμα 10 λεπτών)

Προπώληση:
•    Θέατρο Εγνατία-Πατρ.Ιωακείμ 1-Πλ.Αγ.Σοφίας, Τηλ.: 2310-225172

ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ «Αυλαία και Πάμε»

Tη θεατρική παράσταση με τίτλο «Αυλαία και Πάμε» παρουσιάζει τη Δευτέρα 24 Φλεβάρη το Κέντρο Οικογενειακής Υποστήριξης του Προγράμματος Απεξάρτησης ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ, σε συνεργασία με το Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας «Ιριδα» του Δήμου Νέας Ιωνίας. Η παράσταση, που θα ανέβει στο Δημοτικό Κινηματογράφο «ΑΣΤΕΡΑΣ» (Ασκληπιού 4 - όπισθεν ΟΤΕ - Νέα Ιωνία), στις 8 το βράδυ, είναι μια σύνθεση από αποσπάσματα του παγκόσμιου ρεπερτορίου που επιλέχθηκαν από τα μέλη της ομάδας. Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Υπενθυμίζεται ότι το Θεραπευτικό Πρόγραμμα του ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ λειτουργεί από το 1990, είναι πρόγραμμα εξωτερικής ημερήσιας παρακολούθησης (μη διαμονής) στο κέντρο της Αθήνας, που αντιμετωπίζει ολοκληρωμένα την εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες και τα προβλήματα που τη συνοδεύουν χωρίς να αποκόπτει το χρήστη από την οικογένειά του, την εργασία του, το εκπαιδευτικό του περιβάλλον και τον κοινωνικό του περίγυρο. Οι υπηρεσίες του παρέχονται δωρεάν, η συμμετοχή σε αυτές είναι εθελοντική, δεν χορηγούνται φαρμακευτικές ή υποκατάστατες ουσίες και δεν υπάρχουν λίστες αναμονής. Απευθύνεται σε νεαρούς ενήλικες άνω των 21 ετών, εργαζόμενους, φοιτητές, άτομα που κάνουν πειραματική / περιστασιακή χρήση και στα μέλη του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντός τους.
Οι χρήστες ουσιών μπορούν να απευθυνθούν για οποιαδήποτε πληροφορία στο τηλέφωνο του Συμβουλευτικού Σταθμού (Φυλής 217, Αθήνα) 210.8626.761.
Οι γονείς και οι συγγενείς των εξαρτημένων μπορούν να απευθυνθούν στο τηλέφωνο του Κέντρου Οικογενειακής Υποστήριξης (3ης Σεπτεμβρίου 176, Αθήνα) 210. 8612.604.

Οχι στο κλείσιμο του ΕΚΕΒΙ

«Το ΕΚΕΒΙ πρέπει να μείνει ανοιχτό. Οπως το βιβλίο». Ετσι αρχίζει το κείμενο που μας έστειλε η γνωστή συγγραφέας λογοτεχνίας για παιδιά και εφήβους και δρ. Ζωή Βαλάση, με αφορμή την κατάργηση του φορέα. Και επισημαίνει:
«Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου ήταν ο μόνος κρατικός φορέας που πραγματικά προστάτευε, διέδιδε και ενίσχυε το βιβλίο και τους δημιουργούς του, που διαμόρφωνε αναγνώστες και συστηματικά άνοιγε παράθυρα στην επικοινωνία μέσα από τη μαγεία της σκέψης, της φαντασίας, της τέχνης. Το κλείσιμο του ΕΚΕΒΙ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί "έγκλημα στιγμιαίο που τείνει να γίνει διαρκές". Αλλά δεν είναι έτσι. Καμιά πράξη βαρβαρότητας δεν είναι στιγμιαία. Είναι όχι καθήκον μας αλλά φυσική συνέπεια και ανάγκη ο αγώνας για τη ματαίωση των υπουργικών πράξεων. Ολες οι πράξεις βαρβαρότητας πρέπει να ανατρέπονται».
Θυμίζουμε ότι με νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί στη Βουλή η κυβέρνηση προχωρά σε κατάργηση 23 φορέων του Δημοσίου, ανάμεσά τους και του ΕΚΕΒΙ, και σε χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων.

http://www.rizospastis.gr/

«Αίας» του Γιάννη Ρίτσου

Η παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, «Αίας» του Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιάζεται στο θέατρο «Αυλαία» στη Θεσσαλονίκη, από σήμερα Τετάρτη 19 έως και τις 23 Φλεβάρη. Πρόκειται για έναν ποιητικό μονόλογο που ερμηνεύει ο Κώστας Κοζικόπουλος.
Ο «Αίας» γράφτηκε από τον Γιάννη Ρίτσο στην εξορία της Λέρου και της Σάμου (1967 - 69). Η ιστορία του ομηρικού ήρωα με το τραγικό τέλος έδωσε την αφορμή στον Γ. Ρίτσο να συνδέσει την αρχαία αφήγηση με τον 20ό αιώνα.
 Ο Γ. Ρίτσος, έχοντας ζήσει εξορίες, διωγμούς, βασανιστήρια, εμπνέεται από το μύθο και μεταφέρει την υπαρξιακή αγωνία του ήρωα στη σύγχρονη εποχή, μιλάει για το σύγχρονο άνθρωπο. Μέσα από ένα σφυροκόπημα εικόνων δημιουργεί ένα λόγο που είναι παρών στη σύγχρονη εποχή, καταργώντας το στερεότυπο της ποίησης σαν μια απρόσιτη και δύσβατη τέχνη.

http://www.rizospastis.gr/

Στη Θεσσαλονίκη «Η ανάκριση»

Μετά την επιτυχία που είχε στο θέατρο «Τζένη Καρέζη» το σπουδαίο αντιναζιστικό έργο-ντοκουμέντο του Πέτερ Βάις «Η ανάκριση», ο Κώστας Καζάκος θα το παρουσιάσει στο θέατρο «Εγνατία» της Θεσσαλονίκης, από τις 19 Φεβρουαρίου (8μμ) έως τις 9 Μαρτίου. Ωρες επόμενων παραστάσεων: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή 9μμ. Σαββάτο, Κυριακή 6μμ και 9μμ. Να σημειωθεί ότι από τις 12 Μαρτίου μέχρι τις 13 Απριλίου το έργο θα ξαναπαιχθεί στο θέατρο «Τζένη Καρέζη» (κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή).
Αποκαλυπτική «κραυγή» ενάντια στο ναζισμό και στα εγκλήματά του (μόνο στα στρατόπεδα του Αουσβιτς χάθηκαν περισσότεροι από 1. 500.000 άνθρωποι), το τιμημένο με το βραβείο «Λέσινγκ» έργο, βασίστηκε στα Πρακτικά δύο δικών που έγιναν στη Φραγκφούρτη το Δεκέμβριο του 1963 και τον Αύγουστο του 1965, γνωστών ως «Ποινική διαδικασία εναντίον του Μούλκα και άλλων». Γραμμένο ως ορατόριο σε 11 «ωδές», το έργο αποτελεί συγκλονιστικό «κατηγορώ» κατά του ναζισμού, αλλά και πολύτιμο «δίδαγμα» του χθες για το σήμερα και αύριο των λαών. «Δίδαγμα», καθώς καταδεικνύει ότι ο κύριος υπαίτιος και ο πλέον ωφελημένος των ιμπεριαλιστικών πολέμων και ποικίλων άλλων επεμβάσεων σε βάρος των λαών είναι ο καπιταλισμός και οι «μεγαλοκαρχαρίες» του. Καταδεικνύει δηλαδή ότι και σήμερα υπάρχουν κίνδυνοι και είναι αναγκαία η εγρήγορση και η καταγγελία παρόμοιων, σημερινών φασιστικών - ρατσιστικών - ναζιστικών φαινομένων.
Απόδοση, δραματουργική επεξεργασία, σκηνοθεσία, μουσική επιμέλεια: Σταύρου Τσακίρη. Σκηνικά - κοστούμια: Θάλεια Ιστικοπούλου. Παίζουν: Κώστας Καζάκος, Εύα Κοταμανίδου, Κωνσταντίνος Καζάκος, Ντίνος Καρύδης, Δημήτρης Καλαντζής, Τζένη Κόλλια, Σπύρος Τσεκούρας, Χάρης Χαραλάμπους, Γιάννης Γούνας, Μαρία Τζάνη, Ευθύμης Ξυπολιτάς. Εκτός των 11 ηθοποιών της παράστασης, υπάρχει και μια απρόσμενη, επί σκηνής παρουσία...

http://www.rizospastis.gr/

16o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Με θέμα «Εικόνες του 21ου Αιώνα» θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη από τις 14 έως τις 23 Μάρτη, το 16ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ. Η φετινή διοργάνωση τιμά δυο δημιουργούς που ενέπνευσαν και συνεχίζουν να εμπνέουν τον κόσμο του ντοκιμαντέρ: τον Γάλλο σκηνοθέτη Νικολά Φιλιμπέρ, βιρτουόζο της τέχνης της παρατήρησης και τον πρόωρα χαμένο Καναδό κινηματογραφιστή και μέντορα πολλών γενιών νέων κινηματογραφιστών, Πίτερ Ουιντόνικ (1953-2013). Αναγνωρίζοντας την 35ετή διαδρομή και την ανεκτίμητη συνεισφορά του Ουιντόνικ στην τέχνη του ντοκιμαντέρ, το Φεστιβάλ θα παρουσιάσει αφιέρωμα με χαρακτηριστικούς σταθμούς του έργου του, καθιερώνοντας, ως ελάχιστο φόρο τιμής, το βραβείο κοινού «Πίτερ Ουιντόνικ», που θα απονέμεται στο καλύτερο ξένο ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους. Επίσης, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί αφιέρωμα και στο έργο του Νικολά Φιλιμπέρ με προβολή των σημαντικότερων ντοκιμαντέρ της φιλμογραφίας του, στα οποία αντικατοπτρίζεται μια διαδρομή γεμάτη ανθρώπινες εικόνες που συγκινούν χωρίς να εκβιάζουν το συναίσθημα και υπαινίσσονται πολλά περισσότερα απ' όσα απαθανατίζουν. Ο τιμώμενος Γάλλος κινηματογραφιστής πρόκειται να παρευρεθεί στο Φεστιβάλ.

http://www.rizospastis.gr/

Διήμερο φεστιβάλ παιδικών εργαστηρίων

Για παιδιά από 7 έως 12 ετών διοργανώνεται στο Ιδρυμα Μ. Κακογιάννη, το Σάββατο 22 και Κυριακή 23 Φλεβάρη, από τις 11.00 έως τις 15.00, με ελεύθερη είσοδο.
Απαραίτητη η προεγγραφή, λόγω περιορισμένων θέσεων, μέχρι την Τρίτη 18 Φλεβάρη, γι' αυτό και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Το ευφάνταστο, ξεχωριστό και δημιουργικό αυτό διήμερο φεστιβάλ, στο οποίο εμπλέκονται τεχνολογία και πείραμα, γνώση και πρακτική εφαρμογή, συνίσταται σε 6 εργαστήρια, διάρκειας τεσσάρων ωρών που δίνουν τη δυνατότητα στα παιδιά να μάθουν για την επιστήμη και την τεχνολογία μέσα από το παιχνίδι και την εξερεύνηση.
Τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία και τα ενδιαφέροντά τους, θα έχουν την ευκαιρία να ολοκληρώσουν ένα πρότζεκτ πάνω σε διάφορα θέματα που κυμαίνονται από εφαρμογές ηλεκτρονικών κυκλωμάτων και νέων τεχνολογιών, μέχρι δημιουργική χειροτεχνία, αρχιτεκτονικές κατασκευές, μηχανικά συστήματα και εικαστικές αφηγήσεις.

http://www.rizospastis.gr/

Το έργο «Ο Φώντας» από το θίασο «Βήματα» κάθε Τετάρτη στο Ίδρυμα «Μιχ. Κακογιάννης» (VIDEO) - 902.gr

Το έργο «Ο Φώντας» από το θίασο «Βήματα» κάθε Τετάρτη στο Ίδρυμα «Μιχ. Κακογιάννης» (VIDEO) - 902.gr

Στο Ίδρυμα «Κακογιάννη» (Πεισιστράτου, Αγ. Δημήτριος, σύνορα με Άλιμο) παρουσιάζεται από την Τετάρτη 29 Γενάρη μέχρι την Τετάρτη 26 Φλεβάρη στις 21.00 το έργο του Μήτσου Ευθυμιάδη «Ο Φώντας», από το θίασο «Βήματα» της Ελένης Γερασιμίδου και του Αντώνη Ξένου.

Το έργο αποτελεί έναν από τους μικρούς «θησαυρούς» της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας.

Με αφορμή τη σχέση ενός ζευγαριού, του Βούλη και της Αριστέας, ο Μήτσος Ευθυμιάδης, με συγγραφική μαεστρία, ανέδειξε τη σχέση του εκμεταλλευτή και του εκμεταλλευόμενου. Ο Βούλης, ένας άχρηστος σύζυγος, παρασιτεί εις βάρος της Αριστέας. Συντηρεί και παρατείνει την κατάσταση αυτή προς όφελός του, χρησιμοποιώντας διάφορα τεχνάσματα παραπλάνησης. Ένα από αυτά είναι και ο Φώντας. Πρόσωπο ανύπαρκτο, όμως κεντρική αναφορά του έργου. Ο «Φώντας» συμβολίζει τις φρούδες ελπίδες, τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, τις αυταπάτες, οτιδήποτε προβάλλει ως κοινωνικό εμπόδιο στην εξέλιξη του ανθρώπου και της κοινωνίας.

Δέκα χρόνια μετά το θάνατο του Μήτσου Ευθυμιάδη (2003), το έργο του αποκαλύπτει τη διαχρονική του αξία, τους πολιτικούς συμβολισμούς του. Στη σκηνική μεταφορά του «Φώντα» σήμερα είναι αναγκαίο να τονιστεί αυτή η συμβολική του διάσταση με λιτά σκηνικά και εκφραστικά μέσα και με τη θεατρική επαγρύπνηση ηθοποιών και κοινού.

Έτσι η παράσταση προσφέρεται ως ακατέργαστη πρώτη ύλη που πρέπει να την επεξεργαστεί το ίδιο το κοινό. Αυτός είναι ο στόχος της σκηνοθετικής γραμμής, την οποία υπογράφει η Αγγελική Ξένου.

Στο πλαίσιο της σκηνοθετικής αντίληψης για το ανέβασμα του έργου, ο θίασος «Βήματα» συνεργάζεται με το συγκρότημα «KollektivA», για τη σύνθεση πρωτότυπης μουσικής. Σκηνικά - κοστούμια: Κώστας Βελινόπουλος. Στους ρόλους της Αριστέας και του Βούλη η Ελένη Γερασιμίδου και ο Αντώνης Ξένος.

«Ανάκριση»

Η «Ανάκριση» θα παίζεται στο θέατρο «Τζένη Καρέζη» μέχρι την Κυριακή 16 Φλεβάρη 

και από Τετάρτη 19 Φλεβάρη έως Κυριακή 9 Μάρτη θα παίζεται στη Θεσσαλονίκη στο θέατρο «Εγνατία» (Πατριάρχου Ιωακείμ 1- πλ. Αγ. Σοφίας, τηλ. 2310-225.172.

 Στην παράσταση της Θεσσαλονίκης παίζουν: Κώστας Καζάκος, Εύα Κοταμανίδου, Κωνσταντίνος Καζάκος, Ντίνος Καρύδης, Δημήτρης Καλαντζής, Τζένη Κόλλια, Σπύρος Τσεκούρας, Χάρης Χαραλάμπους, Γιάννης Γούνας, Μαρία Τζάνη, Ευθύμης Ξυπολιτάς.

Σαν σήμερα

1898 : Γεννιέται ο Γερμανός κομμουνιστής ποιητής και δραματουργός Μπέρτολτ Μπρεχτ. Τα έργα του, εμπνευσμένα από τους αγώνες της εργατικής τάξης, μπαίνουν στο στόχαστρο των Ναζί (όπως και ο ίδιος) μετά την άνοδό τους στην εξουσία. 

Έτσι ο Μπρεχτ εγκαταλείπει την Γερμανία για σχεδόν 15 χρόνια. Επιστρέφει στη Λαοκρατική πια Δημοκρατία της Γερμανίας (ΓΛΔ) το 1949. 

Το 1950 εκλέγεται μέλος της Ακαδημίας Τεχνών. Τιμήθηκε επίσης με το Εθνικό Βραβείο της ΓΛΔ το 1951 και το Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη το 1954.

1975: Πεθαίνει ο ποιητής και συγγραφέας Νίκος Καββαδίας. 

Στη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ, αρχικά στο ΕΑΜ Ναυτικών και αργότερα στο ΕΑΜ Λογοτεχνών - Ποιητών. 

Την περίοδο αυτή άρχιζε να δημοσιεύει και τα αντιστασιακά του ποιήματα με πρώτο το «Αθήνα 1943», ενώ το 1944 δημοσίευσε το ποίημα «Στον τάφο του ΕΠΟΝίτη». 

Το 1945 δημοσίευσε το «Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα» και το ποίημα «Αντίσταση». Ο Νίκος Καββαδίας ανέλαβε για ένα διάστημα επικεφαλής του ΕΑΜ Λογοτεχνών - Ποιητών μέχρι που μπάρκαρε πάλι, ενώ το 1946, μαζί με άλλους διανοούμενους, υπέγραψε διαμαρτυρία κατά του Γ΄ Ψηφίσματος που ήταν ο «θεμέλιος λίθος» του αντικομμουνιστικού οργίου. 

Λίγο πριν το πραξικόπημα της 21ης Απρίλη 1967 έδωσε μια μεγάλη συνέντευξη στο περιοδικό «Πανσπουδαστική», όπου αφιέρωσε και το ποίημά του «Σπουδαστές». Στη διάρκεια της δικτατορίας αξιοποιήθηκε ως σύνδεσμος ανάμεσα σε αντιστασιακές οργανώσεις.

http://www.902.gr/

Μια παράσταση για μικρούς και μεγάλους!

Tην Τετάρτη 12 Φλεβάρη στις 7 μ.μ. στον κινηματογράφο «Καλυψώ» (Καλλιθέα, Γρηγορίου Λαμπράκη 9 και Καλυψούς), παρουσιάζεται το έργο του Sepulveda «Ο γάτος που έμαθε σ΄ ένα γλάρο να πετάει».
 Ενα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους που πραγματεύεται ζητήματα για τη μετανάστευση, τη μόλυνση των θαλασσών για τα κέρδη των εταιρειών, ηθικές αξίες όπως «ο λόγος τιμής ενός γάτου του λιμανιού». Μια παράσταση δημιουργημένη από επαγγελματίες ηθοποιούς και καλλιτέχνες του θεάτρου, που θέτουν την τέχνη τους στην υπηρεσία του λαού.
Μια πρωτοβουλία της «Δημοκρατικής Ενότητας Ηθοποιών» (δυνάμεις του ΠΑΜΕ στο ΣΕΗ) που δημιούργησε τη θεατρική ομάδα «Εναερίτες», στο πλαίσιο της ταξικής αλληλεγγύης. Για να δίνει παραστάσεις σε λαϊκές γειτονιές, φορείς, σωματεία, συλλόγους και όπου υπάρχει ανάγκη για θέατρο. Γιατί η πρόσβαση στο θέατρο και τις τέχνες δεν είναι πολυτέλεια για την εργατική τάξη, αλλά δικαίωμα.
Ο Ζορμπάς. Ενας γάτος μαύρος και χοντρός. Μια παρέα γάτων του λιμανιού. Μια γλαρίνα που μεταναστεύει μαζί με άλλους γλάρους, για να φτάσουν σε μια πόλη όπου οι ίδιοι θα διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες ζωής. Και η υπόσχεση του Ζορμπά στη γλαρίνα που πεθαίνει απ' το πετρέλαιο την ώρα που γεννάει: Να προσέχει το γλαράκι και να το μάθει να πετάει!!!
Παίζουν οι ηθοποιοί: Προκόπης Γιαννειός, Μιχαήλ Γιαννικάκης, Ιορδάνης Καλέσης, Λάμπρος Κόκκορης, Κατερίνα Οικονομίδη, Χριστιάνα Κουλιζάκη, Σοφία Μπότση, Θανάσης Νάκος, Μάνος Τριανταφυλλάκης, Γιώργος Τσαγκαράκης. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αντωνιάδης. Βοηθός Σκηνοθέτη: Διονύσης Ξενάκης. Θεατρική Διασκευή: Αλεξία Γαβρίλη Σκηνικά: Κατερίνα Χατζή. Κοστούμια: Ματίνα Μπουκουβάλα. Μουσική: Βιβή Φιλιππίδου. Φωτισμοί: Γιώργος Aποστολίδης. Οργάνωση Παραγωγής: Αρχοντία Χριστούλη.

http://www.rizospastis.gr/